تاریخ طبری ، فارسی ترجمہ — تاریخ طبری ، جلد 8
/ ৪৭৭
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

نز ۳۷۸۰۲ می کردند: سایب‌بن »الك اشعری و یز بدین انس و احمربن شمیط ورفاعة‌ین شداد فتیانی وعبدالله‌ین شداد جشمی. گوید: ومم‌چنان باران وی فزون می‌شدند و کارش نیرومی گرفت تا ابن‌ز بیر عبدالله‌بن یزید وابراهیم‌بن محمد را معزول کرد وعبدالله‌بن مطیع را به جای آنها سوی کوفه فرستاد. عبدالرحمان‌ین حارث گوید: ابن‌زبیر عبدالله بن‌مطیع راکه ازمردم‌بنی‌عدی بود با حارث‌بن عبدالّه مخزومی پیش خو اند» عبدالله‌بن مطبع را به عاملی کووفسه فرستاد وحارث‌بن عبدالله را به عاملی بصره. گوید: این خبر به بحیربن ریسان حمیری رسید و آنها را بدید و گفت: «ای کسان» امشب ماه در بر ج ناطح است(شاخ‌زد) حر کت‌مکنید. حارث‌بن عبدالّه اطاعت وی کرد واند کی بماند» آنگاه سوی عمل خحویش رفت وسالم ماند؛ اماعبدالله‌بن مطیع گفت: «مگر ما بجز تصادم چیزی می‌خواهیم؟» گو بد: به خدا تصادم‌ومحنت دید. گوید: عمر می گفت: «بلیه به سخن وابسته است» عمروبن عبدالرحمان گوید: عبدالملك‌بن مروان بر یاف تکه ابسن زبیر عاملانی به ولایات فرستاده. گفت: «کی را به بصره فرستاده؟» گفتند: «حارث‌بن عبداللّه را» گفت: «در وادی عوف آزاده نیست» عوف را فرستاده وخود نشسته» آنگاه گفت: «کی را به کو فه فر ستاده؟» گفتند: «عبدا لله‌بن مطیع را» گفت: «تیز بین است اما غالبا حطا می کند: دلیر است اما فرار را ناخحوش ندارد.» آنگاه گفت: «کی را به مدینه فرستاده؟»

— পৃষ্ঠা ১৬ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।