جلدهشتم ۰۳۸۳ گفت: «باز نمی کردم» گوید: پس با وی صلح کرد به شرط آنکه از خر اسان برون شود ودیگر به جنگ ابنخازم نیاید» وچهل هزار بدوداد. گوید: پس حریش در قصر را بر ابنخازم کُشود که بدوچیز داد و تعهد کرد قرضش را بیردازد ومدتی دراز گفتگو کردند. گوید: پنبهای که برسر ابنخازم بود وروی ضربت حریش نهاده بودبیفتاد و حریش برخاست و آنرا بر گرفت وبر سروی نهاد. ابنخازم گفت : «ای ابوقدامه» این دست زدنت از دست زدن پیشین ملایمتر بود.» گفت: « خدای و تواز من درگذرید» ار دو ر کابم نبریده بود شمشیسر به دندانهایت رسیده بود.» گو ید: پس ابنخازم بخندید واز پیش وی برفت وجمعبنی تمیم پرا کنده شد. یکی از شاعران بنی تمیم در این باب گوید: «ا گر مانند حر بش بودندصبوری کرده بو دند. «ودر فصر ملحمه سوارانی شابستهبو دند. «وبا سر نیزهها چندان خون بهابن خازمنوشانیده بودید. رکه مابةٌ آشفتگیهای فر او انشود.» گوید: اشعتبن ذویب برادر زهیربن ذویب عدوی در آن جنگ کشته شدء هنوز رمقی داشت که برادرش پرسید: «کی ترا کشت؟» گفت: «نمیدانم کسی با نیزه مرازد که بر یابوی زرد بود» گوید: از آن پس زهیر هر کس را بریابوی زرد میدید براوحمله میبرد که بمضی را می کشت وبعضی فرارمی کردند ومردماردو از یابوهای زرد چشمپوشیدند که در اردو گاه رها شده بود ومیچکس بر آن نمی نشست . .«_
— পৃষ্ঠা ১২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।