۳۱۹۰ ترجمهٌ تادیخ طبری چون آنگروه پیش معاوبه رسیدند به آنها خوش آمدگفت ودر کلیسایی کهنام مریم داشت منزل داد وبه دستور عثمان مقرری ای را که در عراق داشته بودند به آنها داد وپیوسته جچاشت وشام را با آنها بود. يك روز معاویه با آنهاگفت: «شماگروهی از عربانیدکه دندان وزبان داریدو به اسلام اعتبار یافتهاید و برامتها غلبه یافتهاید ومقامها ومیر اثهایشان را بهچنکك آوردهاید. شنیدهام با قری شکینه دارید. اگر قریش نبود زبون میشدید چنانکه از پیش بودید» پیشو ابان شماتا کنونسرشمابودهاند»سر خحویش را آسیبمزنید .پیشوابان شما اکنون بر نارواییهای شماصبوریمی کنند وزحمت شماراتحمل می کنند» بخدا؛ یا از این رفتار باز آیید با خحداشما رادچار کسی کند که عذابتان دهد و قدر صبوربتان را نداند» و نیزدرزندگیومر گک» دربلیهها که برایرعیت آوردهاندشريك آنها باشید.» یکی از جماعت گفت: «آنچه دربارة فریش گفتی در ایام جاهلیت نه اکشر عرب بودهاید و نهاز دیگر عربان قویتر که ما را از آنهامیترسانی. آنچه درباره سبر گفتی و قتیسپر بدردبمارصد.» معاویه گفت: «ا کنون شما را شناختمودانستم که کم خردی به این کاروادارتان کرده. توسخنور قومی اما حردی در تو نمیبینم» من از کار اسلام به بزرگی یاد میکنم و آنرا بهیاد تومی آرم وتوجاهلیت را بهیاد من می آری. من تراپندمیدهم و توپندار ی کهسپرت میدردا دربارة سپر از دریدن صسخن نمیکنند» خدا کسانی را که شمارا مهم دانسته و به خلیفهتان خبر دادهاند» زیون کند. بدانید » و گمان ندارم که توانید دانست» که قریش در جاهلیت و اسلام بخدا عزوجل عزتیافت. اکثرعربان و قویترشان نبودند ولی اعتبارشان بیشتر بود ونسبشان پا کتر ومضامشان والاتر و جوانمردیشان کاملتر. درجاهلیت که مردم همهیگر را میخوردند حرمتشاناز حدایی بودکه هر که را عزیز کند ذلیل نباشد وهر که را بردارد فرویی نگیرد آنهسا را در حرم امان جای داد اما مردم از اطرافشان ربوده میشدند. عرب وعجم و سیاه و
— পৃষ্ঠা ১২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।