جلد ششم ۳۱۹ میخو استند کردند. مردم بنیاسد از ماجرا خبر یافتند و بيامدند » طلیحه نیز از آن جمله بود» قصر رامحاصره کردند و قبایل برنشستند» آنها که در قصر بودند به سعید پناهبردند و گفتند: «ما را از میانه بدر برونجاتمان بده» سعیدسوی مردم آمد و گفت: «ای مردم! جمعی نرا ع کردهاند ودرهمافنادهاند وخحدا سلامتشان داشته است» آنگاه بنشتند وبه سخن پرداختند» سپس سعید آنها را بیرون فرستاد » آندو کس به خود آمدند» سعید گفت: «هنوز زندهاید؟» گفتند: «همدمان توما را کشتند » گفت: «دیگر همدم من نخواهند شد . زبان عویش را نکهدارید ومردم را برمن مشور انید» آن دوتن چنان کردند وچون امید آن کساناز همدمی سعید ببرید در خانههای خویش نشستند و به شایعه پرا کنی پرداختند چندان که مردم کوفه در مورد آنها سعید را ملامت کردند. سعید گفت: « امیر شما گفته تحريك نکنم» اگر کسی سر تسحريك دارد خود داند. » پس» اشراف وپارسایان اهل کو فه دربارة تبعید آنها بسه عثمان نامهنوشتند» عثمان نوشت: «اکُر جماعت براین همسخنند آنها را پیش معاوبه فرستید.» پس آنها را که دهوچند کس بودند روانه کردند که زبون شدند واطاعت کردند وسوی معاویه حر کت کردند واینرا برای عشمان نوشتند . عثمان به معاویه نوشت که مردم کوفه کسانی را که برای فتنهشان آفریدهاند پیش توفرستادهاند؛ آنها را بترسان ومراقبشان باش اگر سرعقل آمدند» از آنهابپذیر واکر ترا به زحمتانداختند آنها را پس فرست.
— পৃষ্ঠা ১১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।