۲۳۱۸۸ تر جمهتادیخطبری سخن از تبعی د گر وهی از مر دم کو فه وشام سیرتنویسان در این باب اختلاف کردهاند: به کفتةً سیف چنان بود که ت-نها معاریف کوفه وجنگاوران ایام پیش ازقادسیه و قادسیه وقاربان اهل بصره و اشراف؛ پیش سعیدبنعاص راه داشتند وبه حلوت فقط اینان همدم وی بودند. اماوقتیبرای مردم مینشست همه کس پیش اومیرفت. يك روز که برای مردم نشسته بود و کسان بیامدند در آن ائنا که به صحبت سر گرم بودند خنیسبنفلان اسدی گفت: «طلحةین عبیدا لله جه بخمٌنده است!» سعید بنعاص گفت : «کسی که ملکی چون نشاستح دارد باید بخشنده باشد بخدا اگر همانند آنرا داشتم خدا معاش شما را مرفه می کرد» عبدالرحمان بنخنیس که جوان بودگفت: « بخدا دلم میخحواست ملطاط از آن توبود» مقصود املاله خحاندان حسرو بود کهبر کنار فرات به سمت کوفه بود. گفتند: «خدا دهانت را بشکند» بخدا قصد تو کردیم» خنیس گفت: «جو انست. متعرض او نشوید» گفتند: «آرزومی کند کهقسمتی از سواد ما از او باشد» گفت: «برای شما آرزوی بیشتر دارد » گفتند: «نه برای ما آرزو کند نه برای او» گفت: «اين به شما مر بوط نیست » گفتند: «تواین را به اویاد دادهای » آنگاه اشتروابنذیال<بکه و جندبوصعصه وابن کوا و کمیلوعمیر بنضابی بر جستند وعبد الرحمان رابگرفتند» پدرش بهدفاعاز اوبرحاست که هردورا بکوفتند جند ان که از عود بیخود مدند. معید آ نها را قسم ءیداد» امانمی پذیر فتند ۰ تا آنجه
— পৃষ্ঠা ১০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।