بنام خداو ند دحمان دحیم برایگفتگُو از تادیخ وطبری و ترجمه مجالی بیشتر باید که اگر خدا بخواهد» پس از ختم کار که امید هست دودتر از بهاد آینده نباشد» شمهای از اینحکایت نسبة" دراز گفته آید . اجمال حسبحال آنکه بنیاد فرهنگ ایران از وقت بنیاد» ترجمةٌ تادیخ طبری دادردستور کار حویش به ردیف اول داشته بود که ددیسغ بود این اثر بزرگ و مفصل و کهن که ودقی زدین از انبوه ماً ثریکه تاذان پادسی نژاد در قلمرو فرهنگك »ر کب اسلامی است. و بسیادی صفحات و فصول آن از تاریخ ایران سخن دارد با نکته های اصیل که در هیچ مرجم دییگر نیست. چنین اثری ذی تازی نکذارد وجامةٌ پادسی نگیرد واين دور افتادة قدیم از پسانتظار فرون, به خانه و کاشانهةٌ عویش نیاید و کتابخانهة پادسی به حاصل کاد و شاهکاد یکی از فر زندان مخلص وپر کاد ايران که بهتبعیت از دسم وپندار دایج زمان,زبان عر بیرا جولانگاه نبو غآسمان وارخویش داشتهاند آراسته نگردد. ۱ سیاص خحدا که از ۳ توفیقات مکرر سالها نعمت این حدمت به من داد.وعلاقهاو لیای بنیاده انگیزة همت شد و کاری که در کرو سالیان دراز مینمود با کوشش پبوستةٌ شباروز زودتر از وقت مقرد؛ ده جاپخانه گرفت و باز شکر خحدای. اینك شما و جلد چهارم که امید هست جلدهای دیگر با فواصل کو تاه از دنبال آن درآید انشاءا لله. ابو القاسم با ینده مهرماه ۱۳۵۲
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।