۳۶۸ ترجمهٌ تاریخ طبری بود . گویند طهماسب در ایام پادشاهی منوچهر هنگامی که برای جنگ فراسیات در حدود ترکان مقیم بود خیانتی کرده بود و شاه براو خشم آورده بسود و آهنکث قتل وی داشت» بزرگان مملکت در بارةٌ عفو وی با شاه سخن کردند و دادگری منوچهر جنانبود که وقتی کسی بهگناهی سزاوار کیفرمیشد بزر گك و حقیرو دور و نزديك را برابر میگرفت» و تقاضای آنها رانپذیرفت و گفت: «اين مایهٌ سستیدین است ولی اگر اصراز دارید باید دیگر درمملکت من نماند» واورا از قلمروخویش براند که سوی کشور تر کان رفت و در قلمرو وامن اقامت گرفت. و چنان بود که دختر وامن در قصر بهزندان بود زیرا منجمان گفته بودند که وی پسری بیارد که وامن را بکشد و طهماسب حیله کرد و دختر را که از وی بار گرفتهبود و آبستن «زو»بود ازقصر برون آورد. پساز آن چون مدت کیفر طهماسب بهسر رسید؛ منوچهربدو اجازه داد سوی خنارن. مملکت پارسیان» باز گردد و او مادول دختر وامن را بهحیله از کشور ترکان بهمملکت پارسیان آورد و همینکه مادول به کشور ایرانکرد رسید زو را بیاورد. گویند: زو» در اثنای پیکارها کهبا ترکان داشت وامن پدر بزر گی خویش را بکشت و فراسیات را پس از جنگها که با وی داشت از مملکت پارسیان بهدبار تر کان راند و تسلط فراسیات بر اقلیم بابل و مردم پارسی از هنگام مرگ منوچهر تا وقتی که بوسیلةً زو پسر طهماسب بهتر کستان رانده شد دوازده سال بود. گویند: بیرون راندن فراسیاتاز مملکت پارسیان بهروز ابان در ماه ابانبود و عجم این روز را عید گرفتند که از شر و ستم فراسیات رسته بودند» و آنرا پساز نوروز و مهر گان عید سوم کردند. زو پادشامی پسندیده رای و رعیتنواز بود و بفرمود تا همه تباهیها را که فر اسیات در کشور خنارث و قلمرو بابل کرده بود بهاصلاح آرند و قلعههایو یران
— পৃষ্ঠা ৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।