سجن اُ بادشاه بادسی بابل ببس از منوچهر گفتهایم که صحت تاریخ را از مدت عمر شامان ایران توان شناعت. و چون منوچهرشاه پسر منشخور نر پسر منشخواربغ در گذشت » فراسیات پسر فشنك پسر رستم پسر ترك برخنیارث و مملکت پارسیان تسلط یافت وچنانکه گفتهاند بهبابل آمد و بیشتر ایام در بابل و مهرگان قذق بهسر میبرد» و در مملکت پارسیان تباهی بسیار کرد. گویند: وقتی برمملکت پارسیان تسلط یافت گفت: «در هلا کت مردم شتأب کنیم.» وستم وی بسیارشد و آبادیهای خنارث رو بهویرانی نهاد و نهرها و کاریزها کور شد و بهسال پنجم پادشاهی وی مردم دچار قحط شدند. تا وقتی که از مملکت پارسیان سوی قلمرو تر کان رفت. در این سالها آب فرو رفت و درختان مثمر بیبار شد و مردم دربلیه بودند؛ تا «زو» پسر طهماسب ظهور کرد. و نام «زو» بهصورت دیگر نیز آمده و بعضیوی را زاب پسر طهماسفان گفتهاند. بعضی دیکر زاغ گفتهاند» و بهضی راسب؛ پسر طهماسب پسر کانجو» پسر زاب؛ پسر ارفس بسر هرانسف پسرو ندنک پسر ار نگك» پسر بودخحوش پسر مسو پسر نوذر پسر منوچهر دانستهاند. مادر زو پسر مادول دختر وامن پسر واذرکا پسر قود پسر سلم پسرافریذون
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।