بسمافله الر حمن ال رحیم سپاس خحدا را که اول است پیش از همة اولها و آخسر است پس از همه آخرها» قادر برهمهٌ کار بهذات و خااق خلق بینمونه و الکو ؛ فرد و احد بیعدد» باقی از پس همگان. بینهایت و مدت . کبریا و عظمت و جلوه و عزت و سلطان و قدرت خاص اوست. قدرت و وحدانیت وی بیشر يكاست و تدبیر او بیدستیار و پشتیبان . يکانةٌ بیفرزند و یار و همتاست در ودم نگنجد و در جا مقام نکیرد و به دیدد تباید . لطیف است و خبیر . نعمتهای وی را سباس میدارم و دادههای او را شکر میگزارم ۰ که ستایش خحاص اوست و از شکر وی امید فزونی دارم و به گفته و کردار» تقرب ورضای او میجویم. توحیدو ایمان و تقدیس خحاص اوست. شهادت میدهم که عدای بکانه بیشر يك است وهحمد بندة شایسته و فرستادةامین اوست که رسالت خویش حاص وی کرد و او را بهوحی بر انگیخت که خلق را به پرستش خدا دعوت کند که او نیز فرمان برد و بکوشيد و نصیحتگرامت خویششد و خدا را پرستید تا بهیقین خدای رسید. در بلا غ کوتهی نکرد و در کوشش سستی نیاورد و بهترین و پا کترین صلوات و سلام خدای براو باد . اه تا ی رل ساره که یمان نام بای ی ون را مس عاعت آفر ید و بیضرورت پدید آورد و کسان افرید که امر و نهی وعبادت خویشخاص__
— صفحة ٤ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.