CA i معارف القرآن مت ان کنتم ضدقین» بهود باوجود کفر و شرک و ساير اخلاق بد و ین بودند که: لخن أبناء له و أحبّاغه۱۱6) که ما پسران و ی دیگر را اهل جئت نمیدانستند» بلکه میگفتند که: « نحل لجَنة الا من کان هوّدآ4 ۳۱ گویا آنها خود را از عذاب آخرت کاماه و و تعمتهای نف را ارث پدری خود تصوّر می کر دند و این هم ظاهر است که کسی که معتقد باشد که نعمتهای آرت در برایر Ea, درجه افضل و وور در دنیا هميشه مشاهده کند که که زندگی آن خالی از e نیست» و امراض دامنگیر میشوند: و این را هم پطور قطع و یقین بداند که به محض مردن من به آن نعمتهای بزرگ و دا ۱ ای غه آناست که آگر او گوبحکتر وا و فیعی داشته باشد متا و آرزوی مرگ در دل او پدید میآید. و میحواهد زودتر بمیرد ساا س زندگی مكدر دنیا و رنج ر خم آن رهایی یافته به زندگی خالص و راحت و آرامش همیشگی ایل گردة: بنابر این در آیهی مذکور به رسول خد ای هدایت گردیده است. تا به بهود بگوید. اگر اینادعای شما که از جمع کل مخلوق تنها شما محبوب و نازپروردهی خدا هستید و این خطر را ندارید که در اخرت به عذاب مبتلا میشوید» پس مقتضای عقل این است که شما مرگ رأ تمتا کنید و مشتاق آن قرار بگیرید. سپس شود قرآن آنها را تک یب نموذه و فر نود: «و لا یتملونه اند با قدمت آندیهخ» یعنی آنان هرگ مرگ را آرزو داهن ک مسب امن کرو ری که وله یشان از کی او ا د آخرت جز عذاب جهنم برای ماه چیز دیگری نیست و این ادعای ۱- ماده ۱۸. ۴ بقره» ۱۱۲
— صفحة ١٦ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.