نظام بردگی ملل دیگر کاملاً اشتباه است و با توجّه به این اصلاحات. اجازه به برده گرفتن اسیران احسان پس عظیمی است که در حق آنها شده است» در اینجا قابل ذ کر است که حکم برده گرفتن اسرای جنگی فقط در حد جواز و اباحت است. یعنی اگر حکومت اسلامی مصلحت بداند می تواند آنها را برده قرار دهد و این عمل مستحب و یا واجبی نیست. بلکه از مسجموعه راهنماییهای قرآن و حدیث چنان استنباط میگردد که آزاد کردن آنها افضل و بهتر است و این اجازه دو ده کر فت سرا دږ صورتی است که برخلاف آن با دشمن معاهدهای پرقرار نگردد و اگر با دشمن چنین معاهدهای بشو د که نه او اسرای مسلمان را برده بگیرد و نه ما اسرای او راء پس پایبندی بر این مهاهده لازم ات در زمان حاضر بسیاری از مالک چنین معاهداتی منعقد کردهانده لذا ممالکی که این معاهدات را پذیرفتهانده برده گرفتن اسرا برای انها مادام که ان عهدنامه وجود دارد. جایز نمیباشد. ذلك و لو یشاء فة لانتضر مهم و للكن ليوا بسفضکم شنیدید. اگر بخواهد خدا انتقاممیگیرد ازآنها ولیمی خواهدامتحانبگیرد بعضیرااز شما ببغض و آلذین قتلوا فى سبیل له فلن بُضل تلهم (۴) شيد يهم به وسیل هی بعضی وکسان ی که کستهشدنددر راهخداپسضایحنمیکند کردار آنسهارا. راهنمایی و بضلح الهم (4۵ و بُدخللم ألْجلة عسرفها نسم ) واصلاحمیکند حال آنهارا. وداخلمیکند آنسهارا در بمهشتکه معرفیکرده آنرا برایایشان. ینأیها آلذین ءامنوا ان تنضروا أله یَنضرکُم و بُثبت أقدامکم 4۷ ایایمانداران اگرکمک کنید خدارا اوکمک میکند شمارا وئابت نگهمیدارد گامهای شسمارا. و آلسذین کسفروا فتغسا نم و اضل آغملم 4۸0 ذلك بانیم
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।