معارف القرآن ۰ لس آن با دقت دیده شود. در خواهیم یافت که سلوکی بهتر از آن با اسیران مستشرق مشهور موسیوگستاولیبون در کتاب خود به نام «تمدن عرب» نوشته است: هنگامی که لفظ برده به گوش یک اروپایی میرسد که عادت به خو اند آن روابات ا مر یکا ی :داشته :درعهدسی مال تم شب شنم است فوراً خیال آن مسکینانی به دل او خطور میکند که دست و پای بسته گرفتار زنجیرهایی هستند که بر گردنشان طوق گذاشته زیر شلاق قرار گرفته بودند و غذای آنها برای سد رمق کفایت نمیکرد و جهت سکونت آنها جز اتاقهای تاریکی مکان دیگر مهیّا نبود؛ من اینجا بحث نمیکنم که این تصوّر تا چه حذی صحیح است و آیا این موارد با آنچه انگلیسها ظرف چند سال در امریکا مرتکب شدند» صادق می اید یا خیر؟ ولی بدیهی است که تصوّر برده» نزد اهل اسلام با آنچه نزد نصارا وجود دارد. متفاوت است!۱. حقیقت ان است که در بسیاری موازد جز برده قرار دادن. راهی دیگر وجود ندارد؛ زیرا اگر برده قرار داده نشود عقلاً سه صورت دیگر ممکن است: ۱- قتل» ۲- آزاد رها ساختن؛ ۳- اسارت دایم و بسا اوقات هر سه صورت مخالف با مصلحت میباشند. قتل از ان جهت مناسب نمی باشد که گاهی اسیر دارای صلاحیت خوبی میباشد و در صورت آزاد گذاشتن بسا اوقات این خطر احساس می شو د که او به دارالحرب برگردد و خطری عليه مسلمانان ایجاد شود پس حالا دو صورت دیگر باقی میباشد یکیبرای همیشه اسیر نگهداشته شود و چون امروز به جزیرهی جداگانهای اعزام شود دوم اینکه برده قرار داده از لیاقت و شایستگی او استفاده گردد و حقوق انسانیتش کاملاً مراعات گردد» هر کس میتواند دریابد که از این دو ۱- منقول از داثرةالمعارف فر ید و جدی ج۴ ص ٩ ۷ ۲. ماده استر قاق.
— صفحة ١٥ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.