معارف القر آن 5۸ لا که نسبت به آنها گفته شده که ناسخ و منسوخاند» در حقیقت همه از محکماتاند و هیچ یک از آنها منسوخ پیت زرا هو کاه کف ره ت مسلمانان اسیر گردند. امام اختیار دارد که از چهار مورد مذکون هر کدام بیشتر مناسب به وضع مسلمانان باشد. آن را اعمال کند؛ یعنی اگر مناسب بداند آنها را به قتل برساند و یا به بردگی بگیرد و با فدیه گرفته و يا بدون RTE قرطبی پس از نقل اين تفصيل فر مو ده: «و هذا القول یروق من اهل المدينة والشافعى و ابى عبيد و حكاه الطحاوی مذهبا عن أبى حنیفه والمشهور ما قدمناه» یعنی همین است قول علمای مدینه و امام شافعی و ابیعبید و امام طحاوی» این را مذهب امام ابوحنیفه قرار داده است اگ چه قول مشهور او بر خلاف این )۱( اختبارات جهارگانهی امامالمسلمین در خصوص اسرای جنگی از تقریر فوق روشن شد که اختیار امام المسلمین در خصوص به فتل رساندن اسرای جنگی يا به برده گرفتن آنهاء مورد اجماع تمام امّت اسلامی است؛ امّا آزاد کردن آنها در ازای اخذ فدیه و يا بدون آن اگر چه مورد اختلاف است. ولی نزد جمهور امت این دو صورت اخیر نیز جایز میباشد. بر دگی در اسلام در اینجا سوالی مطرح مر شوش که | کر چوا زاو کداشتتن اران جنگی اندک اختلافی بین فقها وجود دارد. ولی در جواز قتل و به برده گرفتن آنها هیچ اختلافی وجود ندارد و مر رد اجماع همه میباشد که این هر دو صورت به اتفاق جایز میباشند. حالا سوال این است که چرا این دو مورد ملق غلية در فر ان مجید ذکر نشده است؟ و فقط یادی از دو صورت آزاد گذاشتن آمده است» سنت نه این سوال امام رازی در «تفسیر کبپر» فرموده ۱- قرطبی. ج۱. ص ۲۲۸.
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।