{Vy A سورة محمد اسیران جنگی» بدون فدیه یا با اخذ فدیه جایزفیست. بنابر این علمای احناف آیهی سورهی «محد» را نزد امام اپوحنیفه منسوخ دانسته و آیهی سورهی «انفال» را ناسخ قرار داهاند. ولی تفسیر «مظهری» این را روشن کرده که نزول آبهی سورهی «انفال» مقدّم بر نزول آیه سورهی محمّد است؛ لذا ایهی سورهی محمد ناسخ و ايه سوره «انفال» منسوخ میباشد و نیز مذهب امام اعظم موافق به مذهب جمهور صحابه و فقها نيز جواز ازاد کردن اسیران بدون معاوضه میباشد. البته به شرط این که مصلحت مسلمانان در آن باشد و فرموده که سمین است اصلح و مختار. و از علمای احناف علامه ابن همام در «فتح القدیر» به قول اول اظهار تمایل نموده است و نوشته که طبق روایت قدوری و هدایه نمی توان اسیران را در ازای اخذ فدیه آزاد کرد و این روایتی است از امام ابوحنیفه ولی از روایتی دیگر مطابق به قول جمهور در سیرکبیر جواز اخذ فدیه منقول است و از جمع دو روایت این اظهر است و امام طحاوی در شرح معانیالاثار آن را مذهب امام ابوحنیفه قرار داده است. خلاصه آن که هیچ کدام از ایههای سورهی محمد و سورهی «انفال» نزد جمهور صحابه و ائمّه» منسوخ نیست. بلکه امام المسلمین؛ مختار است تا به تناسب حال مسلمین و نیازهای ایشان یکی را اجرا نماید. امام قرطبی از عملکرد رسول خدای. و خلفای راشدین ثابت کرده که اسیران جنگی گاهی به قتل رسیدهاند و گاهی به بردگی گرفته شدهاند و گاهی در ازای فدیه رها گشتهاند و گاهی بدون فدیه ازاد شدهاند. اخذ فدیه شامل تعویض و مبادلهی اسرای مسلمان با غیر مسلمان نیز می شود؛ همچنان که شامل آنان که در ازای پرداخت ما میشوند؛ نیز میشود؛ زیرا هر دو مورد از عمل رسول خدایقة. و خلفای راشدین ثابت است» پس از نقل تفصیل مذکور فرموده است که حالا روشن شد که آیاتی
— পৃষ্ঠা ১২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।