معارف القر آن ۵ 4۶ 8 معارب القرا ےک ا ا هس میتی متسیس E Î ۸سورهی «انفال» لاه کف و اراد كردن اسیران بدرمنع فرموده؛ لذا رها ساختن آنها بدون اخذ فدیه بهصورت اوّل ممنوع میباشد. در حالی که آیهی مذکور سورهی «محمّد» انجام هر دوی آن را مجاز قرار داده است» بنابر این بیشتر صحابه و ائمّه فقها فرمودهاند که این آیهی سورهی «محمّد»» آیهی سورهی «انفال» را منسوخ کرده است. در تفسیر «مظهری» است که نظریه حضرت عبدالّه بن عمرو و حسن بصری و عطا و بیشتر صحابه و جمهور فقها بر همین است و مذهب سفیان ثوری و امام شافعی و اسحق نیز همین میباشد. حضرت ابن عباس فرموده که هنگام جنگ بدر تعداد مسلمانان کم بود بنابر این از مت گذاشتن و فدبه گرفتن منع شد و هنگامی که بر شوکت وعلّهی مسلمانان افزوده شد در سورهی محمّد به منت گذاشتن و فدیه گرفتن اجازه داده شد. حضرت قاضی ثناء ءاللّه پس از نقل اب بن در تفسیر «مظهری»۰ فرموده که قول صحیح و مختار همین است؛ زیرا خود رسول خداقّة؛ بر این عمل فرموده و پس از او خلفای راشدین نیز بر آن عمل کردهاند لذا این آیه ناسخ EE E و که در سال دوم هجری به وقوع پیوسته بود» نازل شد و ازادی اسیران حدیبیه در سال ششم هجری مطابق به آیهی سورهی «محمّد» است. در صحیح «مسلم» از حضرت انس مروی است که ناگهان هشتاد نفر از ال مه از جبل تنعیم فرود آمدند تا رسول خدای را غافل کرده؛ از بین ببرند. و رسول خدابقا » آنها را زنده اسیر کرد و بلا معاوضه ازادشان کرد و پس از این عمل» آیهی ۲۴ سورهی فتح: و هو آلذی کف آبدیهم عنكم و یدیک عنم تفن ذ من تخد أن رگم غلنهن»: نازل شد. مذهب مشهور امام اعظم به روایتی آن است که آزاد و رها ساختن
— صفحة ١١ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.