الا {OT} سورهفرقان ۱۱ خلق له سبع سملوت طباقا و جعل آلقمر فیهن نورا و جعل آلشمس سراجاً4 ٠ در اینحا ضمیر «فیهن) به «سبع سموّت» برمیگردد که از آن به ظاهر چنین منهوم شود که ماه در آسمانهاست. ولی در اینجا دو چیز قابل تأْمّل است: ولا رکه لفظ سماء در قرآن هم چنانکه بر این مخلوق عظیمالشأن و وسیع زاید از وهم و گمان اطلاق میشود و در آن طبق تصریحات قرآن درهایی وجود دارد؛ و بر آن درها فرشتگان نگهبانند» که در.اوقات بخصوصی باز میگردند» و طبقات آنها را قرآن هفت بیان فرموده است» هم چنین لفظ «سماء» بر هر چیز مرتفع که به سوی آسمان باشد اطلاق میگردد فضای میان آسمان و زمین و از این بالاتر آنچه در اصطلاح امروز به آن خللاء میگوبند. همه در مفهوم سماء داخل اند لذا مفشرین سماء را در آیه: و نرا من آلسّماء ماء طْهور۲۱4) و آیههای دیگری که در آنها ذکر باران از آسمان آمده است؛ بر این معنی دوم حمل فرمودهاند؛ زیرا از عموم مشاهدات هم ثابت است که باران از ابرها میبارد که با ارتفاع آسمان هیچ نسبتی ندارند؛ و نیز خود قرآن در آیات دیگری تصریح فرموده که باران از ابرها میبارد» چنانکه میفرماید: ءانتم آنزلتموه من آلمزن أم نحن آلمنزلون ۲۱4 مزن دراینجا جمع مزنة است که به معنای ابر سفید می آید. و معنی آن چنین است که آیا شما باران را از ابرهای سفید نازل کردهاید با ماه و در جایی دیگر فرموده: «و آنزلنا من آلمعصرات ماء ثجاجاً4 ۲۱ و در اینجا معصرات به معنای اپرهای پر از آب است و معنی آیه چنین است که ما آب را از ابرهای پر آب به کثرت نازل کردیم» با توجّه به این تصریحات واضح قران و مشاهدات عمومی ایاتی که در آن ذکر نزول آب از اسمان آمده ۱- نوح» 5 ۲ - فرقان؛ ۳۸ ۳ - واقعه. .1٩ ۴ ناء E
— পৃষ্ঠা ৫৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।