Marif Quran Farsi — Marif Quran Farsi Vol 10
/ ৫৬৬
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

EA {TA} معارف القرآن‎ می‌ریزند» در آنجا باوجود این‌که از ظاهر سطح» هر دو یکی معلوم می‌گردد امّا طبق منشاأً قدرت خداوندی در میان آنهاء چنان حذٌ فاصل وجود دارد که اگر از یک جانب ملتقی آب برداشته شود. شیرین است و اگر از جانب دیگر آن که کاملاً نزدیک است. آب برداشته شود تلخ است. در دیا هر کجا که آب نهرهای شیرین در دریای شور می ریزند» می توان أن را مشاهده کرد» که تا چندین کیلومتر آب شیرین و تلخ جدا جدا جریان دارند. به طرف راست شیرین و به طرف چپ تلخ و شور است یا بالا و پایین جداجدا اب شیرین و تلخ یافت می‌شود. حضرت مولانا بشیر احمد عثمانی در ذیل این ا به نوشته است که از دو عالم معتبر بنگال در بیان القرآن نقل شده که از ارکان تا چاتگام حال دریا چنین است که در دو کناره آن دو نوع دریا کاملا از هم جدا به نظر می‌رسد که آب یکی سفید و آب دیگری سیاه است» در سیاه مانند دریای شور تلاطم و تمّوج طوفانی مشاهده می‌شود و سفید کاملا ساکن و آرام است. و کشتی در سفید راه می‌رود و درمیان هر دو تا یک خط باریک کشیده است که ملتقای هر دو تا می‌باشد. و مردم می‌گویند که آب سفید شیرین است و آب سیاه تلخ است. و بعضی از طلاب باریسال به من گفتند که در منطقه‌ی باریسال دو نهر از یک دریا سرچشمه می‌گیرند که آب یکی شور و کاملاً تلخ و دیگری کاملاً شیرین و لذیذ است؛ و در اینجا در گجرات که امروزه بنده در آن مقیم هستم (دابهیل سورت استان سورت) از اینجا دریا شور در حدود فاصله بیست کیلومتر می‌باشد در نهر های اینجا هميشه مد و جزر وجود دارد ثقات به کثرت بیان کر ده‌اند که هنگام مد وقتی که آب دریا در نهر می‌آید سطح آب شیرین آب تلخ به شدت بالا می‌آید ولی در آن وقت هم هر دو آب باهم آمیخته نمی‌شوند؛ اب بالایی تلخ می‌ماند و اب پایین شیرین است. و به وقت جزر اب تلخی

— পৃষ্ঠা ৪৩ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।