اف قران 9( n للز خمنن "و کان يَوْماً على آلکلفرین عسیرا(4۳۶ یوم یعض الظالم برای دا و هست آن روز بسر منكران سخت. 9 روزی که میگزد گسناهکار علی یدیه یقول بللیتنی آنخذت مَع آلزشول سبیلال۳۷)ینویلتی لبّتنی دستهای خود راء میگوید ایکاش که میگرفتم با رسول راهی. وای ویسرانی بر منء کاش لم آنخذ فلاناً خلیلأ(47۸نقذ آضلّنی عن ألذكر بغد إذ جاءنی نمیگرفتمفلان کسرا دوست. اوگمراه کرد منرا از نصیحت. پساز اینکه رسیده بودبهمن و کان آلشیْطنن للانشتن خذولا )و قال آلرشول نرب ان قومی و هست شیطان برای انسان بر وقت فریب باز. و گفت رسول پروردگارا قرار داد قوم من اتخذوا هذا الْزءان مهُجورآ(4۳۰ و كذ لك جعلنا لكل نبی عدوا من این قسرآن را بسیهوده و دور وایسن چنین مسقزر کسرديم برای هر نسبی دشمن از آلمخرمین و کفی برتك هادیا و نصیرا (4۳۱ گناهکاران» وکافیاست پروردگار تو برایراهنمایی وکمککردن. خلاصهی تفسیر و ما متوجّه میشویم (در آن روز) به کارهای (نیک) آنها (کقار) که آنها را (در دنیا) کرده بودند. پس آنها را (علناً) چنان (بیکار) میکنیم که غبار پرا کنده ( که به درد هیچ کاری نخورند» هم چنین کفار بر اعمال ان هیچ ثوابی مترثب نمیگردد البته) اهل جنت در آن روز در اقامتگاه خوب و آرامگاه خوبی قرار میگیرند» (مراد از مستقر و مقیل. جنت است. یعنی جّت جای قیام و استراحت آنها خواهد شد. و خوب بودن آن واضح اسا وروی که آاسمان از ابر یم شکافت و (با آن ای از ساف
— পৃষ্ঠা ২৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।