معارف القرآن ۱۲۶ ۳۹ هل على ال لا ابلاغ لبن (4۳۵و لَقَذ بعَثنا فى کل مه سول آن پس نیست بر ذمه رسولان مگر ابلاغ واعتج: ا ا رول که اعدا اه واختتیرا الطاعوت E OE میم بسندگی خدارابسهجاییا ور ید واجتنابکنیداز طاغوت پس بعضی ازآنسهاراخداهدایتداد. وبر بعضی مَن حقّث علیهالضلالهٌ قسیرا ف لض فانظوا یف كان اقب ات که قشم ھی ی متفر که کر مرها با ند که روز ند مانا کین ان تشرط على هدیم قان الله لا يد من تکذیبکنندگان. اگر تو توقعداشتەباشىبررادآوردن ن آنسهارا: ی ورس ورد کسیر این مر ۵ ۱ ن ُضلٌ وما کم من اصرین (4۳وافسَئوا باه جَهد یام لاعف که گمراهباشد. ونیستمرآنها راهیچحامی. وقسممیخورند بەخدا اه وت وس ن ر OT زرم و مره رم یط 4 ر و2 ۳ الله من وت بل وَغْداً له حفاً ولکن َك الاس لا یمرن 4۳۸ ی که و تسه اس سس ان ات بت مرو کم دنت ل یبن هم الدّی تفتلشون فيه و لیغلم الذي کفروا ام زندهمیکندتاکه ظاهرکند برایشان امریراکه درآن افم ف وتابدانند کفارکه آنان A < وکین 60 اتی ناهن قول ڭنيڭون() در وغکوبودند تفن مان چ کاخ ابتخواهنیها یسناس تکهبگوييم آن راکهباش .پ س آنمیباشد. خلاصهی تفسیر و مشرکان میگوبند اگر خداوند متعال (به رضایت خویش چنین) میخواست ( که ما غیر له را نپرستيم که در اصول طریقه ماست؛ و بعضی چیزها را حرام قرار ندهیم که در فروع طریقه ما هستند؛ با این مطلب که اگر اصول و فروع فعلی ما موجب پسند خدا قرار نمیگرفت) پس غیر از خدا
— পৃষ্ঠা ৩২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।