a (۶} ا نطفهای حقیر است. میفرماید: «فاذا هو خصیم مبین» یعنی وقتی به این انسان ضعیف الخلقه نیروی و قدرت گویایی عنایت گردید در ذات و صفات خدا به نراع پرداخت. فش از انان اف ینش اشیایی را ذکر نمود که برای استفاده انسان به طور ویژه آفریده شدهاند» و چون مخاطبین اولین قرآن عربها پودند. و مدار اصلی اقتصاد آنها بر حیوانات اهلی» شتر گاو و گوسفند می چرخید. لذا اول آنها را ذکر کرد. «و الانعام خلقها» سپس از فوایدی که انسان از آنها میبرد؛ دو فایده به طور ویژه بیان نمود؛ یکی «لکم فیها دفء» یعنی انسان از پشم آن حیوانها برای خودلباس و از پوست آنها پوستین و کلاه و غیره ساخته در موسم سرما کر عه دست مین اوک فایده دوم: «و منها تأکلون» یعنی انسان آن حیوانها را ذبح نموده میتواند غذای خود قرار دهد و تا وقتی زنده هستند از ز شیر آنها بهترین غذا به دست میآورد شیر ماست. روغن, کره و همه اشیاء از اینها ساخته میشوند و مشمول این حکم قرار دارند. و برای بقیه فواید عامه فرمود: «منافع» یعنی منافع و فواید بیشماری برای انسان در گوشت؛ پوست. استخوان» موی و پشم حیوانات و جود دارد. در این ابهام و اجمال هم ان احترامات تازهای که از اجرای حیوانها برای غذا لباس» دارو و اشیاء مستعمل تا کنون ایجاد شده است با در آینده تا قیامت ایجاد مر رو اشاره شده است. پس از آن یک فايدهٌ دیگر از چهارپایان مطابق ذوق عرب بیان فرمود که: «آنها برای شما وسیله جمال و رونق هستند» به ویزه چون شبانگاه از چراگاهها به خانهها برمیگردند یا به هنگام صبح به طرف چراگاه میروند. زیرا در آن زمان شأن و شوکت مالکان از حیوانها ظاهر میگردید).
— পৃষ্ঠা ১২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।