Marif Quran Farsi — Marif Quran Farsi Vol 7
/ ৫৬৭
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

معارف القرآن ۱۳3 لا معارف الفران _______ ۸ اھ کو دکان خردسال مالک روزی خویش نیستند اما روزی‌شان به آنان می رسد با در نظر گرفتن این معنی عموم روزی» علما فرموده‌اند که روزی می تواند حلال یا حرام باشد زیرا که کسی مال دیگری را به صورت نامشروع برداشته بخورد این مال غذای او قرار گرفت اما به صورت حرام و اگر او در حرص خود کور نمی‌شد و به طریق نامشروع آن را استعمال نمی‌کرد روزی که برای او مقذر بود به طریق جایز و مشروع به او می‌رسید. یک سوّال نسبت به عهده گرفتن خدا روزی را و جواب آذ: در اینجا یک سوال پیش می‌آید که روزی هر حیوان را خداوند به عهده گرفته است پس چرا چنان حوادئی اتفاق می‌افتد که بعضی حیوانات به سبب گرسنگی يا تشنگی می‌میرند؟ در پاسخ.به آن علما اقوال مختلفی نو شته‌اند: ۱ یک پاسخ آن این است که مسئولیت روزی رسانی تا وقتی است که اجل مقدر یعنی عمر او تمام نشده باشد. . هرگاه عمر او تمام بشود قهرا باید بمیرد و از این جهان بگذرد و عموماً اسباب آن امراض می‌باشد گاهی علّت سوختن و یا غرق شدن یا زخمی و مجروح شدن هم می‌باشد. و هم چنین این هم می‌تواند سب باشد که روزی او خاتمه می‌یابد و به سبب آن مرگ واقم می‌شود. امام قرطبی در حاشیه این آبه واقعه از ابوموسی و ابو مالک و غیره از قبیله «اشعریین» د کر فرموده که ایشان همجرت کرده. وارد مدینه شدند. توشه و أَذوقُ خوراکی آنها پایان یافته بود. یکی از افراد خود را پیش ان حضرت ی به این خاطر فرستاد که برای ایشان غذا را تدارک نماید وقتی که او به درب خانة آن حضرت (ص) رسید صدای آنحضرت (ص) را از داخل خانه شنید که این آیه را می‌خواند «و ما من دا فی الازض الا على الله رِرقَها» : او با شنیدن این آیه به فکر افتاد که وقتی خداوند متعال مسئولیت

— পৃষ্ঠা ১৮ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।