الا ۱۱ سورههود کو چکترین در کاینات از حیطه دید او پنهان نیست و همچنین او از اسرار ههد لها کم اش در سین | ار آ بات فر و اند هساست )یک اسان ور هه اسان دک کرد ی ان اف که که ھا عونت ر ووی انسانها را بهعهده گرفته است. بلکه او خود روزی همه جانداران و نید کان را به هده گر فته است» پس این تصمیم کار که کاری از کارهای خود را از خدا پنهان کنند» چیزی جز جهل و نادانی نیست. پس فرمود. «و ما من دآبَة» لفظ مِنْ پیانگر عمومیّت است یعنی عموم درندگان خزندگان؛ پرندگان حشرات» و همه حیوان دریا و خشکی را شامل است و لفظ دَایّة به هر حیوانی که بر روی زمین راه برود. گفته میشود حیوانات پرنده نیز در این لفظ داخلاند زیرا آشیانۂ آنها هم بر روی زمین ساخته میشود و ارتباط حیوانات دریا هم با زمین است. مسئولیت رزق همه این حیوانات را حق تعالی به عهده گرفته و آن را با این الفاظ بیان فرموده است «فر یْضَة» به عهده گرفتن از این الفاظ مشهود است که فرمود: «عَلی اله رزْقهقا» یعنی به عهد؛ الله است رزق آنها و بدیهی است که هیچ نیرویی نیست که این مسئولیّت را به عهده خدا بیندازد بلکه الله ذوالجلال به فضل خویش چنین وعده فرموده است و عذهای که از جانب ذات صادق و کریم به موجودات عالم بویژه به انسانها اعلام شده است. که در آن امکان خلف وعده وجود ندارد و برای اظهار و تأ کید این ام لفظ «علی» آمده است که برای بیان فرائض به کار میرود. در صورتی که نه خداوند پایبند حکم است و نه چیزی بر دمه او واجب و فرض میباشد «رزق» در لغت به آن چیزی گفته می شود که حیوان از آن تغذیه شود و به وسیله آن در بقای روح و پرورش جسم یعنی رشد و تکامل را بدنبال داشته باشد. و برای رزق لازم نیست که هر کسی که ان را استفاده میکند مالکش باشد زیرا که به همه حیوانات روزی داده میشود اما مالک آنها نیستند. بلکه در آنها استعداد مالکیت نیست و هم چنانکه
— পৃষ্ঠা ১৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।