سا ۵۹ سوره انفال ظا ی ی ایا تکیت انل تما از ا ی آغ رام و هک مراد از حسن در اینجا «طلب حق» است که بهوسیلۀ طلب. درهای فهم و تدبّر گشوده میشوند» و از آن موفقیت به اعتقاد و عمل میشر میگردد. و کسی که طلب حق در او نباشد گویا در او هیج نوع حسن نیست و مطلب اینکه اگر در آنها نوعی حسن وجود می داشت» واضح است که در علم خدا میبود وقتی که در علم خدا در آنها هیچ نوع حسن نیست. معلوم شد که در حقیقت آنها از هر نوع حسن محروماند و در این حالت محرومی اگر به آنها به تدیر و انديشه و اعتقاد دعوت داده شود هرگز نخواهند پذیرفت. بلکه از آن اعراض کرده میگریزند. یعنی این روگردانی آنها به این سبب نیست که در دین چیز قابل اعتراض به نظرشان رسیده از این جهت آن را نپذ یرفتهاند. بلکه حقیقت ایناست که آنها بهسوی حق تو جه نکردهاند. از این توضیح» اشکال و اعتراض منطقی و شبههای که در قلب علما تشویش و اضطراب وارد می کرد و بر آن وارد می شد نیز برطرف شد و آن این است که ١و لو عم له فنهم حبرا لمهم ولو شمه الايق شکل اوّل از اشکال اربعه قیاس است که به حذف حل اوسط نتیجه اشتباه میشود؟ جواب آن ایناست که در اصل» حدٌ اوسط در اینجا مکوّر نیست. زیرا که مفهوم امه اوّل با مفهوم «أشْمقْم» دوم متفاوت است. مراد از اّل» سماع قبول و نافع است. و مراد دومی» مطلق سماع میباشد. در أيه پنجم باز هم اهل ایمان را خطاب کرده که اطاعت و اجرای احکام خدا و رسول را بنمایید» و به طریق ویژهای دستور داده و تأ کید کرده که چیزی که خدا و رسول شمارا به سوی آن دعوت داده و فرا می خوانند» نه به این خاطر است که از این دعوت. منافعی عاید خدا و رسولش میگردد؛ بلکه همه احکام تنها به خاطر نفع و سعادت و بهروزی شما صادر شده
— পৃষ্ঠা ৬১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।