معارف القرآن ۴۰ سا منذر از آن جایگاه آگاهی داشت. آن را از نظر استراتژیکی نامناسب دانست و عرض کرد که یا رسول الله اگر این جایگاه را شما بنا به دستور خدا برگزیدهاید که پس ما در تغییر آن هیچ گونه اختیاری نداریم» با اینکه تنها با در نظر گرفتن مصلحت و فکر آن را انتخاب فرمودهاید؟ آن حضرت با فرمود: خیرا این حکم خداوندی نیست میتوان این محل را تغییر داد و جای دیگری را برگزید. آنگاه حباب بن منذر عرض کرد که پس بهتر این است که از اینجا جلوتر برویم و قبل از رسیدن سپاه دشمن؛ محل آب را به تصرف خویش درآوریم. آن حضرت یه مشورت او را پذیرفت؛ پس؛ پیش رفتند و آن جا را تصرّف کردند و حوض ساخته و در ان اب دخیره نمودند. و پس از این اطمینان حضرت سعد بن معاذ عرض کرد که یا رسول اله! به فکرم میرسد که برای شما یک سایبان در جایی محفوظ درست کنیم که شما در آن آرام گیرید و سواریهای شما هم بهنزد شما قرار گیرند. زیرا ما در مقابل با دشمن میجنگیم. اگر خداوند ما را به پیروزی نایل گردانید که هدف ما همین است و اگر خدای نخواسته صورت دیگری اثفاق افتاد» شما بر مرکب خویش سوار شده خود را به اصحاب کرام که در مدینه باقی شنت ان ی سا وی تن مه ا ها نت خر فلا کار و اجار کر سس به شما از ما کمتر نخواهند بود. و اگر آنها میدانستند که شما با چنین لشکر مسلحی مقابله میکنید. هیچکدام از آنها از رکاب آن جناب باقی نمیماند. شما په مدینه میرسید و آنها بی شک یاوران راستین شما خواهند بود رسول کریم ی با شنیدن این پیشنهاد فداکارانه» برای او دعای فراوان کرد؛ پس آنگاه سایبان کوچکی برای آن جناب به ساخته شد که در آن بجز رسول خدا یه و صدّیق اکبر کسی دیگر نبود. و حضرت معاذ بر در آن سایبان شمشیر بهدست. نگهبانی میداد.
— পৃষ্ঠা ৪২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।