معارف القرآن ۴ لا سیزده نفر و بیشتر آنها غر میباشند. در حالیکه در جه مقابل حدود یکهزار جوان مسلّح وجود داشت» پس از اینجاست که رسول گرامی به درگاه خداوند ذوالجلال دست به دعا شد و از بارگاه کبریاییاش استمداد کرد و کمک خواست. او دعا میکرد و اصحاب کرام ب رضوان الله اجمعین آمین میگفتند. حضرت عبدالّه بن عبّاس الفاظ دعای ان حضرت را چنین نقل فرموده است: «خدایا وعدهای که به من فرمودهای آن را زودتر عملی فرماء خداوند اگر این گروه قلیل مسلمانان از بین بروند» پس کسی برروی زمین باقی نمی ماند که تو را عبادت کند زیرا همه زمین پر از کفر و شرک است. و همین چند مسلماناند که عبادت صحیح تو را انجام می دهنل). آن حضرت ب مکزرا و به همین کیفیّت با الحاح و زاری مشغول به عا اه شاد اتقو اک هاا اد و ابو کر سا له جلو رفت و چادررا بر دوش او نهاد و عرض کرد: رتا رسول اله شما بیش از این پریشان نباشید. خداوند حتماً دعای شما را اجابت خواهند فرمود و وعدهٌ خویش را جامه عمل خواهند پوشانید. مراد از الفاظ با تون یه در ای مذکور در ارتباط با همین واقعه است. و معنی آن چنین است: آن وقت هم قابل تذکر است که شما به دربار پروردگار خویش استغاثه میکردید و کمک می خواستید و این استغاثه اگر چه در حقیقت از جانب رسول خدا که بود اما همه صحابه هم آمین میگفتند لذا همه افراد گروه به استغاثه منسوب گردیدند. سپس بیان اجابت آن دعا را چنین بیان فرمود که: «اَحاب لَك ی ثمذ كم بل تن لب شزفین» یعنی: الله تعالی فریاد شما را شنید و فرمود که: «یک هزار فرشته به یاری شماگسیل خواهم داشت که پشت سرهم» یکی بعد از دیگری خواهند آمد.
— পৃষ্ঠা ৩৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।