معارف القرآن ۶ 28 معنی آن خوف مطلق نیست. بلکه آن بیمی است که از جلالت شا ن بزرگان در قلب پدید می آید. بعضی از مفشرین فرمودهاند که مراد از ذکر و ياد الله تعالی» ایناست که کسی اراده ارتکاب گناهی بکند و فوراً به یادش بیاید او از عذاب خدا تیاده و از آن کتاه رده (بحر محیط). صفت دوم: ترقی در ایمان دومین صفت مومن این نشان داده شد که هرگاه تال وشن حضور او تلاوت شود بر ایمان او بیفزاید. معنی افزایش ایمان که همه علما و مفشرین و محدّئین بر آن اثفاق نظر دارند. ایناست که. قوّت و کیفیّت ایمان و نور آن زیاده شود و تجربه و مشاهده گواهاست که از اعمال صالح در ایمان چنان قوّت و سعهصدری پیدا میشود که اعمال صالح عادت طبیعی او قرار میگیرد که از ترک آنها به کی رنج میبرد و از گناه نفرت پدید میآید دور و بر آنها نمیرود و این مقام ایمان در حدیث به لفظ حلاوت ایمان تعبیر شده است که شاعری آن را این چنین به نظم کشیده است. و ادا حلت الحلاوة قلبا نشطت فى العبادة الاعضاء یعنی: هرگاه حلاوت ایمان در قلب کسی جای گیرد دست و پاو همه اعضاو جوارح هوک اسسا راخت و لاس کنیل لذا خلاصۀ مضمون ايه این شد که ممن کامل باید به این صفت نیز متصف باشد که هرگاه در محضر او آیات خداوندی خوانده شود در ایمان او جلا و ترقی پدید آید. و به اعمال صالح رغبت پیدا کند. از این مطلب این هم معلوم شد که آن طور که عموم مردم قرآن تلاوت میکنند و میشنوند که نه به آداب و احترام آن ت وجه میشود و نه عظمت خداوند را مورد نظر
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।