EH ۱۱ شرا غنایم» مختص باری تعالی است و متصرّف در آن تنها رسول گرامی (ص) میباشد که مطابق دستورات الهی به مقتضای مصلحت خویش توزیع مینماید. لذا گروهی از ائمّهٌ تفسیر چون عبدالّه بن عبّاس؛ مجاهد عکرمه و سری و غیره خاطر نشان کردهاند که این حکم در ابتدای اسلام تا زمان رسیدن دستور توزیع غنایم جاری بود و دستور کامل غنایم در پنجمین رکوع آی: ۰۴۱ همین سوره خواهد آمد. و احکام مفصّل آن که در آینده میآید» چنین است که: «کل خمس سهم بیتالمال است که برای ضروریات رفاهی عموم مسلمین نگهداری شود و چهار سهم دیگر بین مجاهدین طبق قانون شرع توزیع شود که تفصیل آن در احادیث صحیح مذکور است.» و آن بیان مفصل؛ نخستین آ یه سوره انفال را منسوخ گردانیده است. و بعضی از مفشرین فرمودهاند که: «در اینجا هیچ ناسخ و منسوخ نیست. بلکه فرق اجمال و تفصیل است». در نخستین یه سورة انفال اجمال وجود دارد که در چهل و یکمین یه آن» با تفصیل و توضیح بیان گردیده است. البته مال «فی» که احکام آن در سورهُ حشر می آید» کاملاً در اختیار و تصرف رسول خدا یه میباشد که ان حضرت (ص) به هر نحوی که بخواهند و هرگونه که مصلحت بدانند. عمل مینمایند. لذا در آنجا بعد از بیان احکام در أيه ۷ سورهٌ حشر فرمود: «و ما تكم لول فحلوه و ما هكم نه فنتَهُوا» یعنی آنچه را که رسول ما به شما می دهده بردارید و از آنجه شما را منع میکند احتراز جویید. از این تفصیل معلوم شد که مال غنیمت آن است که بهو سیلۀ جنگ و جهاد بهدست بياید. و مال «فی» آن است که بدون جهاد و قتال بهدست آید. و لفظ «انفال» عموماً بر هر دو اطلاق میگردد. و بهطور ویژه بر آن «انعام» هم اطلاق میشود که امیر جهاد به مجاهد و غازی عنایت
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।