معارف القرآن ۳ A کلی مال غنیمت با لفظ نفل و انفال به کار برده میشود. و بیشتر مفشرین حضرت عبداللّهین عبّاس همین معنی نیز نقل گردیده است. و حق هم همین ابوعبید در کتاب «الاموال» خود ذکر کرده است. میگوید که نفل در اصل لغت به معنی فضل و انعام میباشد و این انعام مخصوص آن خداوندی است که بر این امّت ارزانی داشته. بدین نحو که اموال بهدست آمده از کفار را در هنگام جهاد. بر مسلمانان حلال و جایز گردانیده است در حالیکه این قانون در امّتهای گذشته مرسوم نبود» بلکه همانگونه که در تفسیر آیه ۱۵۸ و ۰۱۵۹ سورء اعراف به تفصیل ذکر شد که خلاصهٌ جریان غنایم بدین قرار بود که صرف کردن آنها برای هیچ کس جایز نبوده همه غنایم را در محلی میسوخت و خاکستر میکرد؛ و اگر میسوخت علامت مقبول بودن جهاد جهاد. مقبول درگاه الهی نگشته است؛ و در آن صورت آن اموال غنیمت مردود و منحوس قلمداد میشد و هیچکس آنها را مصرف نمینمود. در صحیح بخاری و مسلم به روایت بت جابر از آن حضرت ية منقول است که فرمود: اه مب ی د ده سوه کااییین او مب نج مر او میج امتی نرسیده است. یکی از آنها؛ این است که: ا لى الغنائم و لم تحل لحد قبلی». یعنی» اموال غنیمت برای من حلال گردانیده شد» در صورتی که برای هیچ یک از امّتهای قبل» حلال نبود. در اه مذکور حکم انفال چنین بیان شده که آنها مال خدا و رسول او میباشند؛ مطلب ایر که ملکیت اصلی
— পৃষ্ঠা ১২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।