EA ۱۵ و در بخاری شریف آمدهاست که حضرت عبداله بن مسعو دخ فرمود که: «لعن الله الواشمات و المستوشمات و المتنمصَات و المتفلجات للحسن المغیرات خلق الّه» یعنی. اله لعنت کرده است خال کوبان و کسانی که طالب خال کوبی هستند و بر آنان که موی ابرو را میگیرند(یعنی موی ابرو را گرفته.آنرا باریک در میآورند) و آتانکه در میان دندانها گشادگی ایجاد مینمایند و آفرینش خدا را تغییر می دهند. احکام لعنت همانگونه که لعنت. چیز بدی است. آدمی از لعنت کردن دیگران منع شده است؛ و لعنت کردن بر مسلمان حرام است و بر کافر تنها در صورتی درست است که مرگ آن بر کفر یقینی باشد؛ فرمایشات رسول خدا راجع به آن در حدیث آمده از این قراراست که: «عن ابن مسعود یف قال. قال سول الب : لَيْسالْمُوْمِن بالطعّان و لا بالعان و لا الْبّذي» زوا الترمدى بحراله مشنكرة) حضرت ابن مسعو دت میفرماید که رسول خدایة فرمود: کسی که دیگران را طعنه بزند. لعنت کند و بد بگوید. مومن نیست. «عن ابی الدرداء ت قال سمغت رشولالله ب يَعُوْلٌ اي العَبدَ اف شَيْئاً صغذت لته الیالسْماء فَنَعْلْقَ أَبْوَابُالسَمَاء ذونا ثم هط الى الارض فتغلق ابوابها دونها ثم تأخذ یمیناً و شمالاً فاذا لم تجد مساغاً رجعت الى الذی لعن. فان كان ذلك اهلاً و الا رجعت الى قائلها» (رواه ابر دارد بحواله مخ ک:) حضرت ایوالدردا می فرماید که من از رسول خداية شنیدم که فرمود: هرگاه بنده بر چیزی لعنت کند. آن لعنت به طرف آسمان بلند میشود؛ چون درهای آسمان بر روی آن بسته است. پس به طرف زمین فرود میآید و درهای
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।