معارف القرآن )2 EA در آخر آیه فرمود که: خداوند شما را از ذات خویش میترساند که هرگز به خاطر اغراض و مقاصد چند روزه دنیا به موالات کقار تن درداده, خدا را از خود ناراضی کردهباشيد و چون تعلق موالات به قلب میباشد و حال دل را جز خدا؛ کسی نمی داند بنابر این امکان دارد که کسی در حفیقت با کار محبّت و موالات داشته باشد اما به زبان انکار کند. بنابر این در آیه دوم فرمود که: «آنچه در قلوب شماست خداوند از آنها کاملاً با خبر است» و این انکار و بهانهجویی در مقابل او سودی ندارد. چنانکه شاعر فرمود: کارها با خلق آری جمله راست با خدا تزویر و حیله کی رواست فل ان کشم تجشون اللة قاثبغزیی یْخبنکُم الله و و بگو:ا گرشماخدارادوستدا رید پس مرا اطاعتکنید تاخدا شمارا وستبدارد وگناهان شما نوتم" و الله غَفوز رجنم( 4۳۱فْل آطیغواللة شوج بیامرزد. و خداوند بخشنده و مهرباناست. بگو اطاعتکنيد حکم خدا و پیامبر را پس اگر تولوا قان اللة اجب الکیرنن(4۳۷ اعراض کنید پس خداکافران را دوست نمیدارد. خلاصة تفسیر ربط آیات در آیات گذشته وجوب توحید و مذِمّت کفر ذکر شدهبود. در آینده اعتقاد رسالت و وجوب اثباع پيامبرتَةٍ را بیان میفرماید تا معلوم شود همانطور که انکار توحید کفر است همانطور انکار رسالت نیز کفر است. میفرماید: شما (به مردم) بگویید که اگر (بهزعم خود) با خداوند دوستی دارید (و به سبب آن دوستی میخواهید که خداوند نیز به شما محبّت کند) پس (در راههای تحصیل این مقصد) از من
— পৃষ্ঠা ৫৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।