EH (۵۵» سوره آلعمران و انسان که از این مقصد منحرف شود در نزد مولانای روم و اهل حقیقت انسان ست آنچه میبینی خلاف آدماند نسیستند آدم غلاف آدماند قرآن کریم مقصد انسان را در آیۀ ۱۶۲ سوره انعام چنین بیان کردهاست: «فزان صلاتن و ُشکن و مخیای و قماتن لله رب السقالمین» بگو نماز قربانیم. زندگیم. و مرگم. برای پروردگار عالمیان است. وقتی که مقصد حیات انسان اطاعت و عبادت ربالعالمین باشد همه اعمال و افعال دنیوی و تعلقات خانوادگی تابع آن قرار میگیرد اگر کسی در رسیدن به این مقصد به مخالفت انسان برخاست پس او دشمن انسان است و سابقهٌ دشمنی شیطان از همه بیشتر است؛ قرآن در این باره در آیژ ۶سورة فاطر فرمودهاست: «إِن الشیطان لکُمْ عَدو فانَخْذوه عَذُوّا» شیطان دشمن شماست پس او را هميشه دشمن بگیرید. همچنین کسانی که پیرو وساوس شیطانی و مخالف با احکام خداوندی که بهوسیله انبیالل آوردهشدهاند. باشند. هيچگونه دوستی قلبی با کسانی که زندگیشان دارای جهت است نمی توانند داشته باشند. دوستی و دشمنی. موافقت و يا مخالفت همه تابع همین مقصداست. همین مطلب را حدیثی از صحیحین چنین بیان نمودهاست: «مَن أَحَبٌ لله و نقض لله ستکمل ایقائة» «کسیکه دوستی و دشمنی اش برایخداباشد. ایمان خود را کامل کردهاست.»(بخاری و مسلم) مشجْص است که تکمیل ایمان وقتی امکانپذیر است که انسان دوستی و محبّت و دشمنی و نفرت خویش را تابع خداوند قرار دهد بنابر این موالات قلبی موّمن و مودت او تنها برای کسی میباشد که همراه این مقصد و تابع فرمان خدای تعالی باشد. از اینجاست که در این آیات قرآن کریم نسبت به کسانی که با کار موالات و مودت قلبی داشتهباشند فرمودهاست که «مَن ول فان منْهُخ» کسانی که با آنان دوستی دارند از آنانند.
— পৃষ্ঠা ৫৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।