EA (OP معارف القرآن بیندیشند. پس نه برای غیر مسلمانان جای شکایتی باقی میماند و نه تعارض در میان احادیث و آیات بده خواهد شد. لذا این مقام به گونهای تشریح خواهد شد که در آن فرق بین موالات و احسان و سلوک یا همدردی و غمخواری و حقیقت هر یکی معلوم خواهد شد و اینکه از آنها چه اندازه جایز و چه مقدار ناجایز است و آنکه ناجایز است وجوه و دلایل عدم جواز آن چه چیزهایی میباشد. اصل این است که تعلق و رابطه بین دو شخص يا دو گروه دارای درجات متفاوتی است؛ یک درجه از تعلّق, موالات قلبی یا محبّت و مودت قلبی است که فقط مختض مؤمنان است و این تعلق مؤمن با غیر مؤمن در هیچ صورتی جایز نیست. درجۀ دوم مواسات است که معنی آن همدردی و خیر خواهی و نفعرسانی است که به غیر از کفار حربی که با مسلمانان بر سر پیکارند با سایرین جایز است. در آیه هشتم از سورة ممتحنه تفصیل آن چنین بیان شده است: «لا یھکم الله عن ان لم يُقَاتِلوكُم فِىالذيِنِ و لم يُخْرجُؤكم من دیارکخ أن تبژوهم و تسوا لََهخ» خدای تعالی شما را منع نمیکند از کسانی که با شما نمیجنگند در دین و بیرون نکردهاند شما را از خانههایتان که با احسان و انصاف با آنان رفتار کنید. سوم. درجة مدارا است که معنی آن خوش خلقی ظاهری و برخورد دوستانه است. که با تمام غیر مسلمانان جایز است وقتی که مقصد از آن فایده رساندن دینی باشد یا آنان مهمان باشند یا هدف حفظ خود شخص از ضرر و شر آنها باشد. از آیة مذکور سورة آل عمران «ال آن فا مخ هه مراد همین درجه مداراست. یعنی: با کفّار موالات جایز نیست مگر در حالیکه بخواهید خود را از آنان حفظ کنید و چون در مدارا صورت موالات میباشد بنابر ایسن از موالات
— পৃষ্ঠা ৫৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।