EA ۵0( سوره آلعمران و در آیۀ ۵۱ سورة مائده میفرماید: ««يا یا الْذِيْنَ امنزا لا تَنْخِذُوا الَْهُوْدَ و اللضوی آولبًء تَفضخ آولیاء بفض و من یِتلهُم منکخ فاله" مِنهُخ» «ای کسانی که ایمان آوردهاید يهود و نصارا را دوست قرار ندهید زیراکه. انان با یکدیگر دوستاند. (و با مسلمانان هیچ همدردی و دوستی ندارند.) و آن کس که با آنان رابطة دوستی برقرارنماید. در زمرة آنان بهشمار میرود. در سورة مجادله آية ۲۲ نیز فرمودهاست: «لَاتَجذ فوا يُؤْمِتُؤْنَ بالله و اليَوْم الاخر یُوادْوِن من حاذ اللة و زشوله" و زکانوا اباعم آز آنناعمخ آز اخوانم آز عَشیِرَتُخ» «شما نمییایید قومی را که ایمان آوردهباشد به خداوند و روز قيامت که دوستی کند با کسانی که مخالف باشند با خدا و رسول او. چه آنان آبا و اجدادشان باشند یا اولادشان یا برادرانشان یا خویشاوندانشان. ۳ چگونگی رابطة مسلمانان با کقار این مطلب در بسیاری از آیات قرآن به طور مجمل و مفصّل آمده است که در همة آنها مسلمانان از دوستی و محبّت و موالات با غیر مسلمانان به شلات منعشدهاند.مسلمانان ناآگاه با مشاهد؛ چنین آیات صریح» در شبهه قرار گرفتهاند که در دین مقس اسلام هیچگونه مجالی برای مدارا و حسن اخلاق وجود ندارد. و از طرف دیگر از بسیاری آیات قرآن و فرمانها و عملکرد پیامبرتلة و رفتار خلفای راشدین و صحابة کرامرضیاٌعنهم چنان احسان و سلوک و اظهار همدردی و غمخواری با غیر مسلمین ثابت میشود که مانند آن را در ميان هیچیک از ملل جهان نمیتوان یافت. پس اگر مسلمانان به طور سطحی قضاوت کنند. مان احکام و فرمانهای قرآن و سنت پیامبر ا تعارض پیداخواهندکرد؛ انا ایین تصوّرات نتیجة توجّه ظاهری و برخورد سطحی با تعالیم حقیقی قرآن است. اگر آیات قرآن را که مربوط به این موضوع است از مواضع مختلف جمعکرده در آنها
— পৃষ্ঠা ৫২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।