EA ۳۵۱( سوره آلعمران مأموریت داشتهاند. از اینجا مشخص میشود که دین همذ پیامیران َا یکی بودهاست. یعنی اینکه ذات خدای تعالی همه را برای یک هدف یعنی اعتلای کلمة اله و تحقّق ایمان در قلوب مردم و پرستش ذات یگانۀ خداوند که جامع تمام کمالات و از هر نقصی مبرّاست» برانگیختند. و نیز تحقّق اعستقاد به روز واپسین که در آن روز سرانجام اعمال انسان به او برمیگردد و کیفر دادن و پاداش به این اعمال و نیز ایمان به انبیا و رسولان فرستاده شده از جانب ای و احکامی که آوردهاند. و معنی اصلی لفظ اسلام خود را به خدا حواله کردن و تابع اوامر او بودن است و به اعتبار این معنی در زمان هر نبی و رسول, به کسانی که به او ایمان آورده و در احکامی که آوردهاست. اطاعتش کردهاند می توان کلمۀ مسلمان را اطلاق کرد و دین آنان دین اسلام بودهاست و با توجّه به همین معنی حضرت نو حع فرمود: « یز آن کون من الَْلمین» (سوره یونس آیه۷ به من فرمان دادهشده که از مسلمانان باشم. و بنابر این حضرت ابراهیم ا خود و امّت خود را مسلمان گفت: «رَیْتا واجعلّا نمین تک و من دُریْتَناأشةٌ مُشلمَةٌ ق» و حواریون حضرت عیسی ای به اعتبار همین معنی گفتند «وَاشقَذ با مشلمُن» «سورذ آل عمران آیه۲» گاهی این لفظ بهطور خاص بر دین و شریعتی اطلاق میگردد که پس از همۀ ادیان حضرت ختمی مرتبتی آوردهاست که همۀ شریعتهای قبل را منسوخ کرده و تا قیامت باقی خواهد ماند و به اعتبار همین معنی» این لفظ تنها بر دین و امّت محمد اطلاق میشود در حدیث جبرئیل که در تمام کتب حدیث مشهور است آنحضرت یه اسلام را به همین تفسیر خاص ذکر کردهاست . لفظ «الاسلام» در آیۀ مذکور هم احتمال هر دو معنی را دارد. اگر معنی اول
— পৃষ্ঠা ৩৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।