98 ۲4( سوره آلعمران همچنین ذکر طلا و نقره را در بهشت از این جهت نفرمود که در جهان مطلوب بودن طلا و نقرهها از آن جهت است که در عوض آنها وسایل دنیوی فراهم میگردد و همه اشیای مورد نیاز به وسیلۀ آنهاء تهیّه میشود و یااز این جهت مطلوب اند که در تزیین به کار میروند ولی در آخرت. نه به خرید و فروش نیازی است و نه به زینت. بلکه هر چه شخص اراده کند فوراً مهیّا میگردد. علاوه بر این در بهشت طلا و نقره موجود است زیرا در روایات آمدهاست که بعضی از منازل بهشت طوری ساخته شدهاند که یک خشت آن از طلا و دیگری از نقره است. به هر حال در آخرت چیز قابل ذکری به نظر نمیآید. اسبان در دنیا بدین منظورند که انسان بر آنها سوار شده مسافتی را بپیماید. اما در آنجا نه نیازی به سفر است و نه به سواری, البتّه از احادیث صحیح ثابت است که برای اهل جنّت در روز جمعه اسبهای نجیب برای سواری حاضر میشوند که بر آنها سوار شده برای ملاقات دوستان و عزیزان خود بروند. خلاصه اینکه اسب در آنجا از اهمَیْت خاصی برخوردار نیست که ذکرش به میان آید. همچنین چهارپایان که یا در مزرعه به کار گرفته میشوند یا به نحوی مورد استفاد؛ آدمی قرار میگیرند همه اینها را خدای تعالی در بهشت بیواسطة چهارپایان عطا میفرماید. و همین است حال مزارع, که در جهان (دنیا) انسان مشّت کشاورزی را برای بهدست آوردن محصولات مختلف متحمّل میشود. در بهشت همۀ این محصولات خودبهخود مهیّا می باشد. در آنجا کسی نیاز به کشاورزی ندارد و اگر کسی تمایل به کشاورزی داشته باشد. برایش امکان آن وجود دارد. چنانکه در روایتی از طبرانی آمدهاست: یکی از اهل بهشت آرزوی کشاورزی میکند. پس همة اسباب کشاورزی
— পৃষ্ঠা ৩০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।