(VW) EA سوره آلعمران جان دهند در حالی که کافرند. شکی نیست که دائماً به فکر مسایل ماذی بودن روح و جان انسان را خسته میسازد و مهلت استفادۂ از آن را از انسان سلب میکند و خود این امر» نوعی عذاب برای انسان است. بنابراین تلاش آنچه را که خداوند از امور دنیوی برای انسان مزیّن ساخته بر اساس احکام الهی و با اعتدال و بر حسب ضرورت. جمع آوری آن رستگاری دو جهان است؛ لذا بهکار بردن آن در راههای نادرست و یا زیاده روی در راه صحیح که بهواسطة آن انسان از آخرت غقلت ورزد. مایة هلاک است. مولانا روم ی چقدر عالی این مضمون را به نظم کشیده هنگامی کهمیگوید: آباندر زیسرکشتیپشتی است آبدر کشتیهلاککشتیاست متاع دنیا برای وجود انسان مانند کشتی است که آب زیر آن باشد که برایش مفید و یاریگر است. ولی اگر آب درون کشتی راه یابد. غرق شدن و نابودی آنرا به دنبال خواهد داشت. به همین صورت مادیات اگر در دست انسان باشد و به قلب راه نیابد. در امور دنیوی و اخروی مددکار اوست؛ ولی اگر به قلیش راه یافت» موجب نابودی شخص میشود. از اینجاست که در آیۀ مذکون بعد از ذکر چندی از امور دنیوی میفرماید: «ذللك متاغ الْحَیوة ادنيا و الله عنده شن الماب». همه اين اشيا در زندگی دنیوی وسیلهای برای حیاتاند نه یرای دل بستن به آن, و در نزد خداست قرارگاه خوب» یعنی قرارگاهی که همیشه جاویدان است. یعنی, نعمتها و لذّات آن نه فانی میشوند و نه کم یا ضعیف میگردند. در آي بعدی برای توضیح بیشتر همین مطلب» میفرماید: «قسل 9 َير من یم" لین اْقوا عند زتهم جت تجری من تختها لالز خلدن
— পৃষ্ঠা ২৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।