ER }4۱۵ سوره آلعمران ضابطة عمومی اشاره میکند که پس از فهم آن بسیاری شبهات و منازعات می تواند خاتمه یاید. و تفصیلش بدین قرار است که در قرآن دو دسته آیات وجود دارند؛ یک دسته محکمات و دستۀ دیگر متشابهات اند. محکمات به آیاتی گفته میشود که مقصودش برای هر شخصی که زبان عربی را به خوبی بداند واضح و روشن است و آیات متشابه به آیاتی گفته می شود که تفسیرش بر این قبیل اشخاص واضح نباشد. (مظهری.ج۲) الین نوع را خداوند «امٌ الکتاب» میگوید. این آیات اساس تمام تعالیم قرآن را تشکیل می دهد و مفاهیم و معانی آن از اشتباه و التباس مبرا میباشد. در آیات نوع دوم چون مقصود گوینده» مبهم و نا مشخص است. طريقة صحیح در بار؛ این قبیل آیات این است که به محکمات مراجعه کرد و دید که اگر خلاف محکمات معنی شود قطعاً باید نفی گردد و لازم است که باید معنی و مقصودی را مراد متکلم قرار داد که مخالف با محکمات نباشد و هیچ چنین تأویل و توجیهی که مخالف با اصول مسلّم و آیات محکم باشد. نباید صحیح و درست قرار داده شود مثلاً قرآن کریم در بارة حضرت عیسی نا میفرماید: «ان هو الا عَبْد أْعَغنا َلَهٍ» و در جایی دیگر میفرماید: «نْ مَل عپْسی عَنذ الله کمل اذم از این آیات و آیات دیگر متشابه آن صراحتاً مشخص میشود که حضرت عیسی نی بندة برگزيدة خداوند و مخلوق اوست و اذعای مسیحیان در بارة الوهیّت و فرزندی او صحیح نیست. حال اگر کسی در محکمات چشم پوشی کرده تنها «کِمَة اللو» و «روح مِنْذ» و غیره را گرفته و از آنها این معنی را در نظر بگیرد که با محکمات قرآن و بیانات متواتر آن منافات داشته باشد. دلیل بر کجاندیشی و اصرار ورزی او میباشد؛ زیرا مقصود اصلی متشابهات را فقط خداوند میداند و بس, و اوست که از سر کرم و
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।