رویدادهای سال چهارصد و یکم هجری ۷ خواندن خطبه برای علویان مصر د رکوفه و موصل فرع سال قرواش بن میم امیر بنیعقیل» بنام الحاکم امراف علوی» خداوندگار مصر» در سراسر قلمرو خود» موصل» انار مدائن» کوفه و جز آن خطبه خواند. آغاز این خطبه در موصل چنین بود: سپاس مر خدایی را که پوششهای عصبیت به روشنايي او پاک شد و به توانايي او پایههای بتپرستی فرو ريخت و خورشید حق را از میان تازیان به پرتو خویش جلوه گر ساخت. خحلیفه القادر بالله» قاضی ابوبکر بن باقلانی را نزد بهاءالدوله فرستاد و او را از این پیش آمد آگاهائد. علویان و عبّاسیان از کوفه به بغداد جا به جا شدند. بهاءالد وله قاضی ابوبکر را تواخت و به عمید لشکر فرمان نوشت که به جنگ با قرواش» روان شود و صد هزار دینار برای هزينة سپاه بدو سپرد و قاضی ابوبکر را خلعت پوشاند و قضاء عُمان و سواحل را زیر فرمان او نهاد. عمید لشکر به جنگ قرواش رنت و قرواش از او پوزش خواست و خطبه برای علویان را رها کرد و باز به نام القادر بالله خطبه خوائد. جنګ بنیتَزیّد و بنیذیَْس ابوغنایم محمّد بن مید در جزیرة بنی دبس در سرزمین خوزستان ماندگار بود» زیرا با ایشان به سبب زن گرفتن از آنها حویشی داشت. پس او یکی از بزرگان ایشان بکشت و به برادرش ابوحسن علی بن مید پیوست. بنیدْبیُس او را پی گرفتند. لیک بدو دست نیافتند. سندالدوله ابوحسن بن مزید با دو هزار سوار سوی بنی دّیس روان شد و از عمید لشکر باری جست و او با سی دیلمی سوار برکشتی به یاری او شتافت. ابن مزید سوی بنیدبیس تاخت و با انها روبارو شد و به پیکار پرداختند و ابوغنایم در هنگامة پیکار کشته شد و ابوحسن بن مزید در هم شکست وگزارش شکست او به عمید لشک رکه بدان سو روان بود رسید. پس راه بازگشت در پیش گرفت.
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।