۱۳۷۰ تاریخ کامل «دارالاهواز» رسید (یر پا گاهنمای ی که ما اکنون در دست داریم» پنجم ریع دوم پراپربا شتبه میشود. یک روز تابرابری بخشوده است]. مردم بسیاری از همراهی وی واپس نشستند. سلیمان گفت: دوست نداشتم که این واماندگان با شما باشند واگربا شما یرون میآمدند» جز ماي افزایش رنج شما نمیگشتند و از اينرو بود که خدا رهسپاري ایشان را ناخوش داشت و زمینگیرشان کرد و شما را وی بخشش و برتری خود گردانید. آنگاه روانه شدند قا به آرامگاه امام حسین فراز آمدند. چون بدانجا رسیدند» فریاد یگانهای برآوردند و بر زمین افتادند. از آن روز گریستارانٍ پیشتری دیده نشد. بر او درود مهرآمیز فرستادند واز او پوزش خواستند که دست از یاریاش بداشتهاند و پیکار در کنار او را فروهشتهاند. یک شباتهروز در آنجا ماندند و گریستند و شیون کردند و بروی و یارانش درود مهریآمیز افشاندند. از گنتههای ایشان در برابر آرامگاه وی اینها بود: خدایا بر حسین مهرآور؛ بر این جانباختة حانباختهزاده» سو پسر سوشیانس» راستگوی راستگویزاده. خدایاء تو را گواه میگیریم که پیروانٍ آیین ایشان و شم کشندگان و دوست اران ايشانيم. بار خدایا ما دست از یاری پسر پیامبر تو بداشتیم. بر ما ببخش و آنچه را از ما رفته است بیامرز و بازگشت ما را بپذیر. بر حسین و یارانش درود مهرآمیز فرست که اینان جانباختگان و راستگو را گواه میگیريم که پیرو آیین ایشان و دوستار خواستهای هستیم که به بویا آن جان باختند. اگر ما را نبخشی و نبامرزی» از گروه زیانکاران باشیم. نگاه به آرامگاه وی کین ایشان را برافزود. سپس روانه شدند. پیش از این» یکایک مردان سر بر آرامگاه وی میسودند گویی او را بدرود میگفتند. مردغ تر از آن بر وی انبوه گشتند که بر (سنگ سیاه» (الخر الآشرد) انبوه میشدند. آنگاه به سوی انبا رگراییدند. عبدالله بن یزید برای ایشان پیکی با نامهای فرستاد و سخنها راند و از آن میان گفت: ای مردمان ما از دشمنانتان پیروی نکنید. شما در میان مردم شارسان خویش بهترینانید. هر زمان دشمننتان بر شما دست یابند, بدانند که شما درفشهای راهنمای شارسان خویشید. این کار» ایشان را آزمند وگستاخ کند که چشم به سرکوب مردم پشت سر شما دوزند. ای مردمانِ ماه گر اینان بر شما چیره گردند» شما را سنگسار کنند یا به آیین خودشان بازگردانند که اگر
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।