AY: الکامل فیالتاد دخ معاویه حبیب بن مسلماً فپری و شرحبیل بن سمط و معن ین پزید بن اخنس را به نزد علسی فرستاد. اینان فرارفتند و پس او درآمدند. حبیپ سپاس خدا را به جای آورد و پر او درود فرستاد و سپس گفت: پس از درود, همانا عثمان خلیفهای راهيافته بود که نبشتۀ خدا را بهکار میبرد و به فرمان خدا بازمی گشت. شما ز ند گی او را گران شمردید و مرکت او را دیس انگاشتید و بر او پرخاش آوردید و او را کشتید. اگر گمان میبری که او را نکشتهای. کشندگان عثمان را به ما سپار که ایشان را در برابں او یکشیم. آنگاه از کار کتاره گیر تا سردم در میان خویش به کتکاش در تشینند و مررکه را به گونة همداستان برگزینند, بر خود فما نیوا ساز ند. على فیمود: مردك بیپدر و مادر! تو را با این کار و کنارهگیری چه کار؟ خاموش باش که دراین پایگاه نیستی و برای آن شایستگی نداری. حبیب گفت: به خدا مرا در جایی بینی که هیچ نپسندی. على به وی گفت: تو خود چیستی؟ خدا تو را زنده نگذارد اگر ما را زنده بگذاری. دور باش و هرچه میخواهی. پایین و بالا برو. شرحبیل گفت: مرا سخنی جن به سان سخن دوستم نیست؛ آیا چز این پاسخی داری؟ علی فرمود: مرا جز این هیچ پاسخی نیست. آنگاه علی سپاس خدا را بهجای آورد و بر او درود فرستاد و گفت: پس از درود» خدا محمد(ص) را بهراستی و درستی برانگیخت و مردم را با وی از گمراهی و تابودی وارهاند و از پراکندگی به همداستانی آورد. آنگاه خدا جان پاك او را به سوی خویش بر گرفت و مردم ابو بک را بهجانشینی بر گماشتند و ابو یکی عمس را بر گزید. این هر دو رفتاری نیکو در پیش گرفتند و بر پایه داد کار کردند. ما این خرده را بر ایشان گرفتیم که به کار برخاستند و میدانستند که ما کسان خاندان پیامبر خداییم. ولی این کار ایشان را آمرزیدیم. سپسمیدم عثمان را بر سر کار آوردند و او کارهاییکرد که مردمان زشت و ناشایست انگاشتند و ہر سر او شتافتند و خونش بریختند.
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।