يه نام آنکه هستي نام از او یافت پیشگفتار مترجم شاید در میان دانشهای انساتی تاریخ تنہا رشتهای یاشد که از «حقايق مطلق و جاودانی» گفتوگو میکند. این ویژگی, «تاریخ» را به پایگاه پرارجترین و گرانبپد ترین رشتههای شناخت بشری برمیآورد. در اينکه تاریخ چنین است» گمانی نیست. آنچه این آیینمندی را گمانمند میسازد. این است که دانسته نیست که تاریخنگار تا چه اندازه در گزارشهای خود امین و راستگوست و تا چه اندازه به نستین مایههای کار خود نزديك است پا از آن دور؛ تا چه انداژه دانش و انصاف و شرف انسانی خود را پایۀٌ کار خویش میسازد یا بیم و هراس یا آزمندی را؛ کارش تا چه اندازه مایة واقمی دارد یا بار عاطفی. خوشبختانه در ارزیابیهای ژرف و گستردهای که دربارۀ آلار تاریغی در فرهنگث و تمدن اسلامیسایرانی ما انجام یافته است. پایگاه و پایة هريك از اینبا از این دیدگاه روشن گشته است و از اینرو در پسیاری از جاها ما میتوانیم گامهای استوار به پیش برداريم. در پرتو دانشهای نوینء بیشینۀ نزديك به همذ آثار تاریخی جبان نیز بهدرستی ارزیابی شده است و بې این پایه است که میتوان از تاریخ» آن آماج نخستین و بنیادی را بیوسید و برآورده انگاشت. تاریخ نقدها را مار میبخشد. آیینهها را پاك و روشن میسازد, نيكاندیشان و درستکاران و پرچمداران رهایی و رستگاری و بپروزی را به آسمان برمیافرازد» رنگث از چببرة آوازهگران میرباید, داعیهداران را رسوا میکند و صومعهکاران را هريك پی کاری میفرستد: این است سرنوشت و گزارش تاریغی آنچه گوش جببانیان را (از بس) آوازهگری در بارهاش) کر ساختید. تاریخ است که میگوید: «الشیء شیئ کان بالفعلية,؛ به دیگر سخن: «شيثية الشیء بصورته لا بما دتهه. در این بيست د پنج هزار سال واپسین که از لایه بر لایهشدن جوامع بشری میگذرد» روزگاری سپری کشته است بهنام «روزگار ستیز مردم با مردم» بهجای ستیز مردم با قپر د خشونت و خودکانگی سییر که بایستگی این یکی, په هز اران دلیل
— পৃষ্ঠা ১০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।