رویدادهای سال پانزدهم هچری .ی و از پاری مردم حمص باز گشتند. مردم آن میگفتند: شبر خود را پاس بدارید که ایشان پابرهنگانند. چون سرما بی ایشان می تاخت» پاهایشان دا فرومیانداخت. پاهسای رومیان میافتاد و از پامای مسلمانان يك انگشت نمیافتاد. چون زمستان بیرون رفت» پیری از سس پرخاست و ایشان را به شتی با مسلمانان خواند که بدو پاسخ نگفتند و ناچار دیگری به ا دادن ایشان پرداخت و پاسخی نشنید. مسلما نان ایشان را آواز دادند و تکبیری بلند و تکان دهنده گفتند که در پی آن بسیاری از خانههای حمص فروریخت و دیوارهای ایشان لرزید و درهم شکست. بار دوم تکبیر گفتند که گرفتاری بزرگتتری بر دشمن فرود آمد. مردم آن بیرون آمد ند و خواستار آشتی شد ند و مسلمانان آگاه نبودند که بی سس ایشان چه آمده است. با ایشان بر پایۂ آشتی دمشق آشتی کردند. ابوعبیدہ این کسان را در آنجا ماندگار ساخت: سط بن ا همر اہ و ا میناس همراه سَکُون» يداد ماندگار باش و نیرومندان را به پاری فراخوان و زورمندان را از عربهای شام بر پیرامون خویش گرد آور که من از فرستادن نیرو های کمکی برای تو باز نایستم. سپس ابوعبیده» عَبَادَة بن صامت را جا نشین خود ساخت و رهسپار حماة گشت. مردم آن سر کرنش در برابی او فرود آوردند و قرمانبردار او شدند. ابوعبیده بر این پایه با ایشان پیمان آشتی بست که گزیت (باژ سرانه) بپرداز ند و برای زمینهای خود خراج بدهند. از آنجا روانهة شَیدّر شد. مردم آن بیرون آمدند و خواستار آشتی برپایة آشتی گشتند. ابوعبیده رهسپار «َعَرَْوّ حمص» گردید که همان مَعتَ است و نام آن از نام نعمان بن بشیر اتصاری به یادگار مانده است. ایشان پذیرای آشتی ب پاي پیمان آشتی مردم حمص شد ند. سپس به لاذقیه شد که سردم آن به پیکار با وی در ایستادند. آن را دری ستبس و ستر گك بود که گروهی از سدمان
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।