رویدادهای سال دوم هجری ay از پشت بر ایشان تاز ند. ابلیس در چہرۂ سراق بن جُمْشُم المذلجى از مپترآن کنانه به نزد ایشان آمد و گفت: من همداستان شمایم. با شتاب روانه گدید. ایشان نسبصد د پنجاه یا هزار مرد جنگی بودند. با خود صد اسب داشتند که هفتاد از آن تندرست برهید و مسلمانان سی اسب به غنیمت گرفتند. بتپرستان هفتصد شش داشتند. روانه شدن پیامبر خدا (ص) سه شب گذشته از دمضان/۲۸ فورية ۶۲۴م بود. سیصدوسیزده مرد جنگی او را همراهی میکردند. برخی گویند: افزون بر سیصد» چبارده يا هجده یا ده و چند تن بودند. ازاین ميان هفتاد و هفت یا هشتاد و سه تن از سباجران و بازما ندگان از انصار بودند. گویند: همه آنچه را پیامبر خدا (ص) در شمار آورد. هشتاد و سه تن از مپاجرانء هفتاد و یك تن از اوس و صد و مفتاد تن از خزرجیان بودند. در ميان ایشان تنا دو سواره یافت ميشد ند: مقداد بن عمرو کندی (که در بودن او گمانی نیست) و زبیر بن عوام یا ملد بن ابی مرئد. پرخی گفتهاند: تنما مقداد بود که اسب داشت. شترانشان هفتاد بودند. شیو سوار شدن ایشان چنین ېود که دو یا سه یا چباد مرد به نو بت سواد شت میشد ند امش (ص) و على و زید بن حارثه يك شتر داشتند و ابوبکر و عمس و عبدالرحمان بن عوف یك شتر؛ دیگران به همین گسونه. نام اسپ مقداد «سبحه» بود و نام اسب ز ہیں «سیل». درفش او در دست مب بن متیر بن عبدالدار بود و پررچمش همراه علی بن | بیطالب.فرما نده دنبالۀ سپاه او قیس بن ابی صمصعة انصاری بود. چون به نزديك «صفراء» رسید» تشیّس بن عمرو و عدی بن ابی رہام (هر دو جہنی) را روانه کرد تا گزارشهای ابسوسفیان را در نیوشند و برای او بیاور ند. آنگاه پیامبس خدا (ص) روانه گشت و «صفراء» را در سوی چپ فرو گذاشت. بسبس بن عمرو فر ارسید و گزارش داد که همانا کاروان به تزدیکی پدر رسیده است. پیامیر خداو ند ([ص) و مسلمانان آگاهی نداشتند که گذرگاه قرشیان برای پاسداری از کاروانشان از کچاست. او على و زبیر و سعد را روانه
— পৃষ্ঠা ১৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।