رویدادهای سال دوم هجری ee عاتکه دخت عبدالمطلب سه روز پیش از فرارسیدن ضمضم به مکه خوابی دید که او را سخت هراسان ساخت. او خواپ خود را یرای برادرش عباس گفت و از او خواست که آن دا پوشیده بدارد. زن گفت: چنین در خواب دیدم که سوارهای ب اشتری بیامد تا در بالای سیلگاه ایستاد و با بلندترین آواز خویش فریاد برآورد کسه: ای فرزندان «غذر» تا سه روز دیگر به سوی کشتنگاه خویش بیرون روید. دید م که مدم گرد او را گرفتند. او بهدرون مزگت آمد و اشتر خود را در کعبه بداشت و بانگی بلند برآورد و همان سخنان بر زبان راند. سپس شتر خود را بر ستیغ کوه ابوقبیس بداشت و چنانآو ازی سس داد. آنگاه تفته سنگی بزرگت بسگرفت و رها کرد که چون به پایین کره رسید» پاده پاره گشت و هیچ خانهای در مکه نماند مگر که پارهای از آن به درو نش افتاد. عباس بن عبدالمطلب بیرون آمد و با ولید بن عتبة بن ربیعه که دوستش بود» دیدار کرد و خواب را برای وی گفت و از او خواست که آن را پوشیده بدارد. ولید آن دا برای پدرش گفت [و از اد خواست که آن را پوشیده بدارد]. گزارش در شہں پراکنده شد. ابو جل با عباس دیدار کرد و گنت: ای ابوالفضل به سوی ما آی. گوید: چون بر گرد خانۀ خدا چرخیدم» رو به سوی وی آوردم. اپوجہل به من گفت : این پيامبي زن کی در میان شما سر برآورد؟ او خواب عاتکه را یادآدری کرد و سپس گفت: بدین خرسند نگشتید که مردان شما پیغمیر شوند تا زتانتان پیفامرسان شدند! اکنون سه روز در کنار شما بردباری کنیم و شما دا بپاییم. اگر خواب درست باشد» چه بہتر وگ نه بنویسیم که شما دروغگوترین خاندانهای عرب هستید. عباس گوید: من در ہاب او کاری جز این نکردم که آن را ددغ دانستم و گفتم که از آن هیچ آگامی ندارم- چون روز را بهشب .رساندم» ز تان بتیعیدالمطلب زد من آمدند و په من گفتند: به این مرد پدکاره پلید راه دادید که مردان شما را به بدی یاد کند و اینكت [مده است و زنانشما را به بدۍ نام پرداد میکند و شما ہی او پرخاش نمیکنید. گوید: من گفتم: به خدا که چنین شد. من او را کیفی کنم
— صفحة ١٥ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.