پادشاهی شاپورین اردشیرین بابك لت شہر را ویران کرد و نضیره را به همسری پرگزید و در عینالتس به آغوش او خرامید. دختس سراسس شب از رنج بر خود میتافت و اردشیر هرچه جست» چیزی ماي رنج او نیافت. د راین هنگام بر گت گلی دید که بر چینی از چینهای شکمش چسبیده است. شاپور گفت: پدرت با چه میپروردت؟ دختر گفت: با کره» مغز» عسل و بادة ناب. شاپور گفت: به جان پدرت سوگند. مگ نه آنکه من تازهتر از پدرت با تو آشنا شدهام! پس فرمود که مردی بی اسبی چموش سوار شد و گیسوان بلند آن دختر به دم اسب کره زد و ناگاه اسب را بتازاند و او را پاره پاره ساخت. سخنسرایان عرب در شعرهای خویش از این ضیزن فراوان سخن گفتهاند. بهروزگار شاپور بود که مانی زندیق پدیدار گشت و دصوی پیفمیری کرد و مردمانی از او پیرروی کسردند که مانویان خوانده میشو ند۲. روزگار پادشاهی او سی سال و پانزده روز بود. برخی گویند: سی و یك سال و شش ماه و نه روز بود. پادشاهی هرمزان بن شاپور بن بابك" او از نگاه پیکی و اندام به اردشیر میمانست ولی جپانداری و کاردانی وی نداشت. مردی بیانداژه سنگدل و سختگیر و گستاخ و دلیر بود. مادرش از دختانمسبرك پادشاه بود کهاردشیر وی را بکشت و فرزندان کسانش را همگی بجست و از دم تیغ بگذراند. این از آن رو بود که اخترشناسان به وی گفته بودند که از نژاد وی پادشاهی یں سس کار خواهد آمد. مادر او به بیابان گریخت و در نسزد یکی از ۴ مانی (۲۷۱-۲۱۵). از فیزانگانبزرگتایران که بر دست بپرام یکم کشتهشد. ۳ هرمن یکم» پس شاپور یکم است که تنپا یك سال (۲۷-۲۷۳م) فرمان راند. وی سومین پادشاه ساسانی بود.
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।