fa الکامل فیانتار دخ که از آن به درون شر شد و بسیار بکشت و بهاسیری گرفت و چپاول فراوان کرد. آنگاه روی به شہرهای شام آورد و بسیاری از آن را بگشود. از آن ميان فالوقیه و قدوقیه (قالونیه و قدوفیه) بود. او پادشاه زوم را در شی انطاکیه در ميان کسرفت و او را اسیں کسید و همراه گروه قراوانی» به ایران آورد و در چندیشاپور ماندگار ساخت. داستان شہر حضر در کوهستان تکریت میان فرات و دجله ری بود که بدان حضس میگفتند و آن را پادشاهی بود که ساطرون(ساترون) میخواند ند. او از جرمقیان (جرامقه) بود و عرپسا او را ضیزن خوانند و او از قبیلهٌ قشاع بود. وی بر جزیره فرمان يافته و سپاهیان بسیار گرد آورده بود. هنگامی که شاپور در خراسان بود این ساترون به درون بخشهایی از پبنة سواد یتاخت. چون شاپور باز گشت, گزارش این کار بدو باز گفتند. شاپور به سوی او تاخت و او را برای چہار سال (و به گفتۀ برخی برای دو سال) در ميان گرفت ولی نتوانست دژ وی را درهم بشکند یا بدو راه پاید. ضیزن را دختری بود که نضیره نام داشت. او خونریزی ماهانه پافت و چنانکه شیوءٌ رفتار آن روزگار با زنانبود» ویرا بهپیرامون شی بردند. او یکی از زیباترین زنان چببان بود و شاپور یکی از زیباترین مردان. هر یت از این دو, آن دیگری را بدید و آنان دلباختةً هم گشتند. د ختر برای شاپور پيك و پیام فرستاد که: اگ په تو نشان دهم که چهگونه باروی شی بشکافی, مرا چه بخشی؟ شاپور پاسخ داد: به تو سروری بخشم و بس زنانم برتری دهم. دختر پیام داد: کبوتری خاکستریر نگت و طوقدار بیگیر و با خون ماهانة دختر دوشيزء کبود چشمی بر پایش بنویس و رهایش کن که او بر باروی شہر آید و بر آن بنشیند و بارو درهم ریزد. راز افسونش این بود. او چنین کرد و باروی شب فرو پاشید و او به زور شمشی بداندرآمد و ضیزن و یارانش را بکشت. از آنان کسی نماند که شناخته شود
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।