پادشاهی شایورین اردشیرین بابك 124 کشت پاکیزةٌ پادشاه را پایمال سازم. زن را چنان که فرموده بودید» به درون خاك سپردم [به زیرزمین بردم و در آنجا ماندگار ساختم ]. خود را نیز چنین بستردیم و پاکیزه ساختیم تا گزندهای به گزیدن آن ماهروی راه نیاید [نتواند به او دست یازه پا بر او تمیمت ز ند]. اردشیس فیمود که با شاپور صد پسر (و به گفتةٌ برخی هزار پسر) از همسالان و همانندان وی در پیکر و اندام فراهم آوردند و سپس همگی بر وی درآیند و هیچ نشان یا جامهای آنانرا بر یکدیگ بر تری ندهد و از هم جدا نسازد. پیرمرد چنانکرد. چون اردشیر بنگر یست» جانش از میان آنان جانان خود را بازشناخت و دل بدو پرداخت.آنگاه به ایشان گوی و چوگان دادند که بازی کنند و او در ایوان بنشسته بود. گوی به درون ایوان غلتید و پسران زهر؛ آن نیافتند که پدان درآیند و گوی بیاورند. از آن میان شاپور گام قراپیش ناد و به ایوان شاهی درآمد. اردشیر از دلیری او راه بدان راز نهان در دل خود برد که به هنگام آمدن پسران» او را برگزیده بود و جان بدو بسته. دا نستکه وی پسر اوست. پرسید: نامتچیست؟گفت: شاهپور. چون برای وی آشکار شد که شاهپور پسر اوست» کارش آشکار ساخت و تاج را پس از خود به وی بخشید. او مردی خردمند و سخنور و فرهیخته بود. چون پادشاه گشت و تاج بر سر نہاد» داراییها را در ميان مردم نزديك و دور بخش کرد و خوشرفتاری با ایشان در پیش گرفت. پس رفتار نیکوی او آشکار شد و او بر همه پادشاهان سرور گردید. او شپر نیشاپور و شمس شاپور (اين یکی در فارس) و فیروز شاپور در انبارو چندیشاپور را بساخت گویند: او برای چندی رومیان را در تصیبین در ميان گرفت و در این هنگام از پہنۀ خراسان گزارشی آمد که میباید خود بدانجا میرفت و بدان میپرداخت. او بدان پپنه رفت و کار آن را استوار ساخت و سپس به نصیبین بازآمد و باز آن را در میان گرفت. گویند که باروی شپر در باب او فروریخت و برای او رخنهای پدید آمد
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।