مقدمه ابن خلدون جلد اول و دوم — مقدمه ابن خلدون ج 1
/ ৫৬৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۱/۸ مقدمه ابن خلدون قوم عرب بطور کلی" و درباره این موضوع از لحاظ لغوی و تفاوت میان عرب و عربی و اعراب و اعرابی به بحث مفصلی پرداخته است و مینویسد «نتایج سوئی که از تعبیر غلط کلمه عرب ببار آمده در کشور عراق ببارزترین وضعی نمودار گردیده است. زیرا وزیر معارف آن کشور در یک سخنرانی که در حضور معلمان آن کشور ایراد کرده کورکورانه بر ابن خلدون تاخته است بگمان اينکه وی دشمن عرب بوده و اظهار کرده است که باید کتب او را سوخت و قبر او را بنام ملیت (۴) نبش کرد». اما با همه دلایلی که مولف مزبور آورده چنانکه در همین ترجمه خوانندگان ملاحظه خواهند کرد کاملا نمیتوان این منظور را تأیید کرد. برتری نژادی عرب را پیش آوردند و ملل غیر عرب را تحقیر میکردند. ازینرو نهضت بزرگ شعوبیه آغاز گردید و اقوام غیر عرب چون ایرانیان و رومیان و جز آنان کینه عرب را در دل گرفتند و با اعتقاد باصول مقدس اسلام هر ملتی در صدد استقلال کشور خویش بر آمد و بالنتیجه خلافت بزرگ عباسیان واژگون گردید. بنابرین آبن خلدون هم که از مردم اندلس بود و چنانکه در شرح حال او خواهیم دید حتی در نسب حضرمی وی هم تردید حاصل شده با آن همه نبوغ و اندیشه روشن حتما تحت تأثیر نهضت بزرگ شعوبی واقع شنده انست: در عین حال که باضول و مبانن اسلام اعتفاد کامل. داشته و خی غالیان (غلات) و شسیعیان را هم بدعت گذار میخوانده است. و از سوی دیگر مولف مخصوصاً در موارد بسیاری ایرانیان را به عظمت نام برده است. باری عقاید خصوصی موّلف خواه از نظر مخالفت وی با اعراب. چه قوم عرب بطور کلی یا عرب بادیه‌نشین بقول نویسنده مزبور. و خواه از لحاظ تعصب وی در مذهب تسنن از اهمیت نظریات علمی وی نمیکاهد و امیدوارم خوانندگان با صرف نظر از معتقدات شخصی مولف به افکار و ابتکارات اجتماعی و تاریخی او که مبتنی بر اصول علمی است در نگرند. در خاتمه یادآور میشوم که با همه دقت و مواظبتی که برای ترجمه صحیح این کتاب نفیس بکار رفت و مدت دو سال شب و روز درین هدف بزرگ رنج بردم و کوششها کردم باز هم نمیتوانم بطور قطع ادعا کنم که شههی, ترفته و منکب خظانی ندهام و النته ی ای ترضمه‌ای کاملا مظمتن سالها وقت لارمست: آزشره نگارنده هم عین نظر مولف را در اینجا تذکر میدهم که میگوید «ولی من با این همه در میان مردم روزگار بقصور فهم خویش یقین دارم و بناتوانی خود از انجام دادن یک چنین تکلیفی معترفم و دوست دارم خداوندان کرامت و دانشمندان متبحر در آن بدیده انتقاد و اصلاح نگرند نه بجشم رضامندی و از آنجه سزاوار اصلاح است چشم پوشی نکنند چه خداوندان دانش را بضاعت مزجات و اعتراف بسرزنش و عیبجوئی رهائی بخش است و از یاران امید نیکی میرود» . ۱- دراسات عن مقدمٌ ابن خلدون. صفحات ۰۱۵۱-۱۶۷ ۲- رجوع به ص ۸۲ همین ترجمه شود.

— পৃষ্ঠা ১৮ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।