۳<۱( ۷ 1 (۳00166ع ۳۱۱۵۲0116۵۵1) 211660102.11 [ ۳۲1۳/۰ می گو نند؟ هی کناهیی برایشان نست حبر و نیکی در پس از فتند: تو را به باز یچهای تشبیه می کنند امروژ (بعنی در آخرت) اشت. ام و )ان التلیسیااز تیه اش مزر زوفن» از هر یم نقا نم قکند که عبدالله بن جعفر رفی از ابوالملیح» از حبیببن ابی مرروو یم نقل مي فته است:*: سلمان فار سین ر بر حری بر هنه سو ار دیدم که ؛ ای " دامن ثنستاً تیگ و کوتاه بود پوشیده بود و پاهای سلمان بلند و پرمو بود و دامن پیراهنش نرد یک زانو بش بود و بحهها : بش امیر فاصله پگ بان ات ۲ انا رها شنان کن سرش واه افتاده بو دند, من به بحهها 9۳ که خیر و شر در فردای قیامت است. ی ٩ مام از جعفر بن بر قان» از حبیب بن ابی مرزوق: از میمون بن مهران؛ از فرل رد ا یل سک که سکن ات رسد یت بک رکشیها بودم و و او فرمانده لشکر بود. بر گرو ۱ نایبت ای با ی درد کشت: و تن مره شا همین ان مداین اهیر بو د. هس ر دی ۷ ب: نه مه ۴ ان ین بر ن داشت؛ آن نی تب 0 ۳ تو را نشناختم. ت کفت: باید بار را به خانهات بر هی و هب بن و یه بیرمردی از بنیعَُس» از پدرش : و زا ۹ دی رن 2 با ۳ : ابو عبدالله اجازه ید ۵ بار ۳ ک ۰بش اسناحتم خدایت عافیت بدهد بار را به زمین بگذار. نپك یرفت تا باررا به خانه ام زساند و گفت: من در مورد و یت جود ر خالطل کر3؟ 9« تین نمیگذارم ۳ یه حازهات پرسانم. است سا م۰ ۳<۱( ۷ 1
— পৃষ্ঠা ৮৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।