(۳0016ع ۳۱۱۵۲0116۵۵1) 211060102.11 1 ۳۲/۰( ۵۸ اساة الجتٍ بن زید طبتات سس ۰ ۰ 5 ۰ ۰ سس ۳ یس وت تس .سس سس سس سس سس 7 م که برای من دعا می فر مایند. ! بهسوی من آشاره فرمودند و فهّمه کنیزین هشام از جمفرین بُرقان؛ از قول حضرّمی کهامزدی از يمامه است نقل میکند اس ۳ که هی اما انیت 3 بیامبر(ص) اسامه را دوست میداشتند و یش از او هم بدرش را ده سب میداشتند و همی که اسامه در کار جنگ ورزیده شد او را به فرماندهی گرو وم قرو داد و و با دمم برخوزد و جنک کرد و قنجاعت و ارتاتاشخن اگوی: قبلاًمژدهرسان خبر فتح را بای پیمبر(ص) آوردهبود و چون من به حضور رسیدم چهر؛ ایشان از شادی میدرخشید. مرا تردیک خود فراخواندند وک : ۳۱( ۷ , 1 ۳<۱( ۷ 1 : بگو و من شروع به سخنگفتن نزن همین که دشمن گریخنند به مردی از ایشان رشیدم و بنیز به او حملهور شدم 3 لا الهالاالله» من به او نیزه زدم و : پیامبر(ص) دگرگون شد و به من فرمودند: ای آسامه یه کردی و این ننخن را 3 ی ن: در ایس هسنگام حهره ابا شنیدن لاالهالاالله جنان نکر ارت افو مود ند و مر قنبا که تا کاش تا ان.روز هر کاری یب دادهام یه حسات نیا ند و بآ روز تاز دم ن آن سب ن از پیامب ٩( ص!) هرگ نا کین ی که لا الدا لا الله ۱ ۳ مان میشدم ز 9 ش ی و خحد | ملو کند نسن از وم ِ- ان وی هت من هرگ با مردی که ال : جنگ ك نخواهم ۳ د. سعدین مالک گفت: به خدا: و" ی هم مگ اهر دق که ال 4 و مردیدبه:آ ن هو گفخ + نگ ۱ تمام دین از آن خداو نك باشد: گفتند: ما آن قدار جنا منوا فتنهای ی باق نماند و دین از خداوند باشد. فضل بن دکین از حفصبن غیاث از < حضور بیامبر می امد و دربارة کارهایی شناعت مت تتوبیت او را می بذ بر فتند. بکتبار در مو رد احرای حدی ینف گنت و بیامیر فر مو دند: دربارة احرای حد شعاعت کت هشام بن عبدالملک بدر و لید طیالسی از لیث ین سعد. از این شهات؛ از عروه؛ از ات تب اف مسأله از نظر قرش بسیار مهم بود و گفت: سس تست ۱ ب استباط نمی سا و ابیت: که امر یه تعحیل می فر ما یند ؟! ت_ ایااز رفتار حضرت ختمی مرتب چد 1 بختم ۱ ار ای ۱۳ سو رو دزم سب بش 8 سم »
— পৃষ্ঠা ৬৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।